از سال ۸۸، با آقای دکتر برجردیان آشنا شدم. کم صحبت میکردند و بیشتر اهل فکر و اندیشه بودند.
یک استاد برجسته در زمینه ریاضی، هندسه دیفرانسیل، فیزیک نظری، آموزش ریاضی و فلسفه و حکمت. افتخار بزرگی برای من بوده و هست که شاگرد کوچک ایشان باشم.
انسانی با اخلاق و با فتوت بود. در هر زمینه علمی که وارد می شد، عمیق ترین درک و بینش را ایجاد میکرد و آموزش می‌داد. هر مطلب که میخواند آنرا به قوام می رساند. کافی بود در هر زمینه ای تعاریف اولیه را به ایشان بدهید آن وقت می توانست بهترین نتایج را استخراج کند.
در زمینه پژوهش هم، تمام کار پژوهشی و مفهوم سازی از خودشان بود و هیچوقت کارهایی که با تعمیم یا تعدیل پژوهش های دیگر ایجاد می شد را انجام نمی دادند، بمعنای واقعی کلمه، انسانی علمی بودند.
فقدان ظاهری ایشان برای جامعه ریاضی کشور بسیار دردناک و خسارتی بزرگ است.
هر چه بگویم، زبان قاصر است پس سخن کوتاه باید.
روح بزرگ و پاک ایشان با اولیا و ابدال الهی محشور باد.
با قلبی آکنده از غم
فصیحی رامندی
Post #3135
1.79K
