اشتغالِ پیوسته و متمرکز استاد علی‌نجات غلامی به ترجمه، تألیف و سامان‌بخشی به پژوهش‌های مکتوب، ایجاب می‌کند که فراغت فکری و توان پژوهشی ایشان از پراکندگی خاطر و انرژی‌سوزیِ ناگزیر در فضای مجازی مصون بماند. از این رو، به‌منظور پیشگیری از فترت در این محمل فکری و فراهم آمدن مجالی آسوده برای پیشبرد پروژه‌های تألیفی ایشان، مقرر شد بخشی از مدیریت و تنظیم محتوای کانال تا زمانی خود ایشان صلاح بدانند به اینجانب واگذار شود تا غیاب ظاهری استاد در این بستر حس نگردد.
اینجانب، مهدی رضاییان‌زاده، با اتکا به درنگ و پیگیری مداوم درازمدت در سلسله‌دروس و تقریرات فلسفی استاد، از ایشان رخصت خواستم تا یادداشت‌ها و تأملاتی مستقیم و منبعث از مباحث درسی در درسگفتارها —به‌ویژه بر مبنای دوره‌های کلیدی و متأخر— تدوین نمایم. غایت این اهتمام آن است که جان‌مایه‌ی آموزه‌ها و دقایق مفهومی درسگفتارهای گذشته به‌شیوه‌ای منظم و درون‌متنی و درون‌گفتمانی استخراج و عرضه شود تا پیوند فکری مخاطبان و خواستگارانِ این مباحث با جریان فکری استاد زنده و بالنده نگاه داشته شود.
یادداشت‌هایی که گهگاه خواهم گذاشت، صرفاً بازتابی امانت‌دارانه و متعهدانه و متواضعانه از آراء و تدریس‌های استاد خواهد بود. ارتباط مستمر اینجانب با ایشان برقرار است و در این میان، گاه با کسب اجازه و نظر مستقیم خودِ استاد، نکات و گزیده‌هایی از مباحثات و گفت‌وگوهای خصوصی نیز در کانال بازنشر خواهد شد. امید است این کوشش ناچیز، افزون بر صیانت حریم شخصی ایشان و نگاه‌بانی از فرصت تألیفی استاد، استمرار فکریِ مؤثری برای همراهان گرامی کانال مدرسه به همراه داشته باشد، و حضور استاد در این فضا همچنان پایدار بماند.
ارادت
مهدی‌رضاییان‌زاده