- ببینید متنهای نظم و نثر بسیار مهمی وجود دارد که در این مهم شما را یاری میکنند. شما باید کاملاً به چشم تفنن – نه تحقیق – متنهای کلاسیک ادبی دلخواهی به اصطلاح دم دستتان باشد و روی میزتان باز باشد و روزی چند صفحهای را از نظر بگذرانید. اینها باعث میشود نوشتار و فکر مکتوب شما تقویت شود درواقع هندسه زبانی شما مستحکم شود چه در فرمبیان چه در دایرهی لغات و چه در بازی با صناعات ادبی. در نظم درست است که سلیقهای است یعنی هر چه دوست داشتید بخوانید، اما الگویی اگر بدهم یک آونگی بین فردوسی -نظامی-سعدی بسیار خوب است. یعنی نظامی در مرکز چون از دید من انگار استانداردترین نظم فارسی است و حد وسط است نه بیش از حد مثل فردوسی قدیمی و کمی سخت است و نه مثل سعدی بیش ازحد دیگر نزدیک به زبان روزمره. در نثر اما قضیه پیچیده است متونی مثل بیهقی و اینها بیش از حد فنی و قدیمیاند که خواندنشان البته اصلاً بد نیست. استانداردترین متون نثر فارسی که من دیدهام که فارسی نگارشی شما را بسیار تقویت میکنند «تفاسیر فارسی قرآن» خاصه از قرون ششم و هفتم هستند. متنهایی شاهکار در کتابت فارسی و روان و فوقالعاده متعادل مثل تفسیر سورآبادی که درگیری با آنها شما را بسیار در نوشتن فارسی روان و استاندارد خبره میکنند. متاسفانه این متون قبل از انقلاب منتشر شدهاند و بجز موارد محدودی بازنشر نشدهاند یافتن آنها کمی سخت و پرهزینه است. از نشرهایی مثل « بنیاد فرهنگ ایران» و «بنگاه ترجمه و نشر کتاب». کتابفروشی در خیابان انقلاب فکر کنم به نام «اوستا» یادم هست میتوانست نسخههایشان را تهیه کند.
ولی باز اینها هم نبود قاعده این است نظم و نثر فارسی هر چه گیر آمد – حالا هم سایت گنجور رایگان هست دیگر– بخوان. تفننی هم بخوان، بگذار ناخودآگاه تقویت شوی خیلی زور نزن به اصطلاح که حفظ کنی و تحقیقی برخورد کنی. به هر حال کسانی که خیلی دوست دارند زبان فوقالعادهای یاد بگیرند مثلا درگیر متون نفسگیری مثل «شرح شطحیات» روزبهان میشوند. بستگی دارد که با چه سبکی به اصطلاح حال کنی.
با این وجود از یک استاد خوب ادبیات فارسی میتوانید اطلاعات بسیار دقیقتری نسبت به توضیح مختصر من بگیرید.
Post #6596
874