ВОСЬМЫ АТРАД — МІНУС АДЗІН

У каранціне на «Віцьбе» мы днямі чысцілі снег, літаральна з раніцы і да вечара.

Зіма была снежная, снегу наваліла столькі, што мы ўжо не ведалі, куды яго дзяваць. Чысцілі, насілі, складвалі, потым зноў чысцілі. Праблема была ў іншым. Пасля гадзіны працы з рыдлёўкай уся ніжняя бялізна станавілася мокрая, а на вуліцы мароз, так мокры і працаваў далей. Памыцца можна было толькі ўвечары і толькі халоднай вадой. Колькі арганізм мог гэта вытрымаць, тым больш у чалавека, якому пяцьдзесят пяць плюс?