БРАТ ПА ПРАВААБАРОНЕ

Пра тое, як на волі прайшоў мой пяцьдзесят шосты дзень нараджэння ў калоніі, я даведаўся ўжо пасля вызвалення.

Не пра сам дзень, яго я памятаю добра. Памятаю калючы дрот навокал, шэрую восень, сухое віншаванне ад начальніка атрада, сяброў-палітвязняў, якія знайшлі некалькі цёплых слоў, хоць у тых месцах святы амаль не адрозніваюцца ад будняў. Не ведаў толькі аднаго: што ў гэты дзень адбывалася на волі

Пасля вызвалення я выпадкова знайшоў на сайце «Вясны» артыкул, прысвечаны майму дню нараджэння. Ён быў пабудаваны не вакол мяне, а вакол чалавека, якога я ўжо шмат гадоў называю сваім братам па праваабароне, — Паўла Левінава.