— Я журналіст. Штодня перакладаю з мовы эмоцый на мову сэнсаў. У гэтым і ёсць мая культура. Яна, як унутраны цэнзар, патрабуе дакладнасці фактаў і пасылаў.

Культура ўва мне — павага да чужой гісторыі. Я бяру інтэрв’ю і ўслухоўваюся не толькі ў голас спікера, але і ў паўзы паміж словамі. Гэта ўменне чуць цішыню, звычка заўважаць. Бачыць, як падае святло на карціну, улоўліваць музычныя інтанацыі, лічыць рытм танца. Гэта здольнасць здзіўляцца і напаўняць такім пачуццём тэкст.

Газета «Культура» — наша агульная спроба спыніць імгненне, асэнсаваць яго і перадаць далей. Кожны мой матэрыял — маленькая цаглінка ў сцяне вечнасці.