لوح

"جمع کنه بره" هم جمع کرد رفت: آیا کسی متوجه طعنه شاه شد؟
 
این که هر کسی در هر مقامی، چه مجری تلویزیون و چه شاه باشد، این عبارت را بگوید یک گزاره غلط است. نگارنده هر چند به اصل آن چه که بر زبان شاه آمده دسترسی نداشته هر چه در این مورد شنیده از این و آن بوده است، با طرح این موضوع در هر قالبی که این منظور را برساند، مخالف است، اما به نظر می‎رسد که منظور شاه چیز دیگری بوده است و این موضوع قالبی بوده برای استعاره‌ای که احتمالاً در رساندن منظورش ناموفق بود.
 "

حرف اصلی، در واقع این بود که چطور نمی‎بینید و چگونه متوجه نمی‎شوید که اگر شرایطی مثل سوئد و فرانسه و انگلستان مدنظرتان است، به تشخیص شخص شخیص من اینجا امکان پذیر نیست و لذا با یک پول قوی و یک پاسپورت معتبر در کمال عزت و احترام، به هر کشوری که باب میل‎تان است، مهاجرت کنید.

 "
دوران ارباب و رعیتی گذشته است
"

با وزیدن بادهای مدرنیت (شاید هم با الهام از لهجه مشهدی، مُدِرنِگی) مردم از دوران مشروطیت متوجه شده بودند که پس از چند هزار سال زندگی یکنواخت و فاقد مفهومی به اسم آینده، می‎شود طور دیگری زندگی کرد. شاید برای آخرین بار محمدعلی شاه بود که جسارت کرد و آن‎ها را با تحقیر رعیت خطاب کرد. بر وی در آن زمان چندان حرجی نیست که میراث‌دار سنتی چندهزار ساله بود، اما بر دنیادیدگان و سویس دیدگان نشاید که متوجه اصل داستان مدرنگی نشده باشند که دیگر نمی‎توان با مردم این طور صحبت کرد.

 "
این روشنفکران همیشه مقصر و خیانتکار
"
به زعم نگارنده، صرفنظر از مزخرفاتِ کتابِ در خدمت و خیانت روشنفکران، یادداشت‎های علم هم نشان می‎دهد که شاه نیز چندان التفاتی به روشنفکران نداشت و در نزد وی، با کلماتی نه خیلی دلپذیر به این جماعت اشاره می‎کرد. در نظر عامه هم که هیچ، مقصر اعظم هستند.

روشنفکران پیشرو مشروطیت، هرچه بودند یا نبودند و هر خطایی کردند یا نکردند، هفت کفن پوسانده‌اند. امروز اگر حوصله دارید نگاه کنید به کانالهای تلویزیون وطنی و خطیبانی که بیست‌وچهارساعته دربارهٔ حکومت و ملت و قانون افاضات می‌کنند. آن روشنفکرهای متهم به جهالت و خیانت باید از پس اینها بر می‌آمدند. البته که می‌توانستند برآیند، به این شرط که فرض کنیم آب در پنجاه درجهٔ سانتیگراد جوش می‌آمد. (کل این پاراگراف از اینجا)

"
حال اگر یکی از همین خطیبان تلویزیونی به خانمِ مجریِ «جمع کنه بره» ایراد می‎گیرد و به همه ۸۰  میلیون ایرانی نیاز دارد، به این ۸۰  میلیون ایرانی چه نگاهی دارد و برای چه به آنها نیاز دارد؟ نظرش در باره دیگر خطیب تلویزیونی  که منکر حق مالکیت مردم بر نفت و احتمالاً سایر ذخایر ارزشمند این مملکت است چیست؟ آیا با ایشان تیبا سواری هم می‎کند؟ علاوه بر خانمِ «جمع کنه بره» به ایشان هم ایرادی وارد می‎داند یا با ایشان هم نظر است؟
 "
کاتالیزورهای اجتماعی
"

کاتالیزورها فقط مربوط به علم شیمی نیستند. برخلاف همه جای دنیا، دست کم در دو مورد در نظر عامه مردم، دو شخصیت سیاسیِ اکسید شده، احیا شده‎اند. آن هم به یک دلیل ساده، انقلابی که به زعم موسی غنی نژاد علت اقتصادی نداشت (که احتمالاً همه حقیقت نیست)، چنان در چنبره مسائل اقتصادی و تورم گره خورده که چون کاتالیزوری سیاسی مومیایی سوخته اکسیدشده را احیا کرده است. نباید از این قضیه درس گرفت و کوتاه آمد و دم در کشید و متوجه شد که رفتار مردم ایران همچون توپ شیطانک است؟ مگر ندیدید که در عرض سه سال از دنده چپ و سپس از دنده راست برخاست؟

"
چه مرگمان است؟
"
وقتی جامعه به راه مدرنِگی می‎افتد، هر چقدر هم با پول قوی و پاسپورت معتبر دَمَش را ببینید، فایده ندارد. تنها چاره، ایجاد مشارکت مردم (انتهای ص۱) به عنوان شهروند و نه رعیت در روند تصمیم گیری و تعیین سرنوشت است. آیا جای تعجب دارد که به رغم این همه تجربه جهانی و تجربه محلی، با ابرتورم و پولی نژند و اقتصادی زمین گیر، باز هم راه آزموده را می‎آزمایند؟
"
اما به نظر می‎رسد جایی برای شگفتی نیست؛ فرهنگ سیاسی ایران‌زمین حکم می‌کند از حریف قوی‌پنجهٔ خارجی شکست بخوری بهتر است تا با آدمهایی همتراز خودت در داخل سازش کنی.
"

فقط می‎ماند مسئله "جمع کنه بره" که دو جور از آن داریم؛ یکی که فقط جل و پلاسش را جمع کنه بره، حال از راه کوه، دریا، قایق‎ها و قاچاقچیان انسان یا صف دراز آیلتس و تافل و سفارت و هزینه چندبرابری آزاد کردن مدرک و وثیقه خروج از کشور و انتظار طولانی برای دریافت یک چهار حرفی پرجاذبه (ویزا). دیگری این که تا می‎توانی جمع کنی و بعد بروی. با این یکی، فرد جمع کننده و هفت پشتش عاقبت به خیر می‎شوند، ولی با جمع کردن جل و پلاس خالی، سرمایه علمی کشور می‌رود و ملتی از پرواز جا می‎ماند، در حالی که نیازمند یک معجزۀ قریب‎الوقوع‌ایم.

===
مجموعه جستارهای فرار مغزها در لوح

کامران شریفی
دانشکده دامپزشکی
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴۰۴/۰۷/۲۰
 https://t.me/ksharifiRRB

کوری آموزشی و پژوهشی ۵۹: در آستانه بازگشایی مدارس و دانشگاه ها- کاش کار ارتش ها فقط با تک تیرانداز راه می افتاد.

ادامه از بخش ۵۸

در روندی که سردمدار آن یکی از دانشگاه های تهران است، پیشنهادهای به ظاهر نان و آب داری برای جذب دارندگانِ رتبه های برتر کنکور داده شده است. دانشگاه دیگری قول لپ تاپ و این جور جوایز را داده است. چه استراتژی و تاکتیکی در پس این پیشنهادها وجود دارد؟
"

احتمالاً یک پیش بینی می‌تواند این است که این افراد برجسته وارد این رشته‎ها شده، مقالاتی با رتبه‎های بالا چاپ خواهند کرد و رتبه نزولی دانشگاه‎ها را صعودی کرده، بودجه مبتنی بر تعداد و رتبه مقالات را بالا خواهند برد. باز هم ردِّپای غلبه تفکر هیئتی بر تفکر سیستمی دیده می شود.

"
یک نگرانی در بسیاری از رشته ها، به ویژه رشته های علوم پایه، ضعف پایه جذب شدگان در رشته خود، مثلاً ریاضی یا فیزیک، بوده است. به جای این جوایز و حقوق‌ها که به سرعت توسط تورم نمایی بی‌اثر خواهد شد، باید مثل زاکاریاس و فریدمن، تشخیص دهید که ناهماهنگی کامل میان روح علم کنونی و آموزش علوم در تمام مدارج تحصیلی وجود دارد که شما سردمداران را به چنین تصمیمات تکانشی وادار کرده است.
"

دانشگاهیان باید خود به سراغ همکارانشان در آموزش و پرورش رفته به کمک آنان روند پرورش تک تیراندازی که خوب به تست‎ها تیراندازی کرده را متوقف کرده، با هم بستری فراهم کنند تا ارتشی از شهروندان مجهز به روشمندی علمی، برای حل مشکلات جامعه از همان دوران ابتدایی و دبیرستان پرورش دهند؛ تا به روند دانش آموختگان بیکار، که برخی ترجیح می دهند در خوابگاه دانشگاه‎ها رسوب کنند، پایان دهند.

"
حال که آموزش و امکان ورود به دانشگاه به سرعت در حال طبقاتی شدن است، به این باید توجه کرد که ملتی از نادرترین و ارزشمندترین نیروی خود محروم نماند. به جای این پیشنهادها که به لحاظ مالی امکان تداوم آن بسیار سخت است، بستری باید فراهم شود که کیفیت آموزش را بالا ببرد.

دانشگاهی ساخته‌ایم که پیشاپیش در آن نوشتن را به تولید انبوه مقاله گره زده‌ایم، اساتید را به بیابان بی آب و علف کسب امتیاز سوق داده‎ایم، و آموزش را با معیارهای کمی وارد چرخه باطل و مصادره به مطلوب با یک باگ آموزشی درست و حسابی کرده‎ایم. مگر وظیفه شما نیست که آموزش و پژوهش را با تولید ناخالص داخلی پیوند بزنید؟ با تمرکز صرف بر تک تیرانداز، هر ارتشی محکوم به شکست است. در این صورت، معدودی راضی، و انبوهی دلزده و سرخورده خواهید داشت. مگر یکی دو سال گذشته زمزمه اعطای ماهیانه بیست میلیون تومان یا در این حدود به دانشجویان تحصیلات تکمیلی مطرح نشد؟ آن را چه کردید؟

ادامه در بخش ۶۰

کامران شریفی
دانشکده دامپزشکی
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴۰۵/۰۷/۰۳
https://t.me/ksharifiRRB

🔹اندر حکایت قصه‌ای که عالم‌گیر شد

گویند در روزگاران دور، زنی از تبار کردهای ایران قصه‌ای سرود که در آن، زندگی را نوید بود و آزادی را مژده.

قصه را مردمان شنیدند و دهان به دهان گرداندند؛ چنان‌که از کوه گذشت و به دشت رسید، از زاگرس گذشت و به البرز و کویر و ساحل راه یافت و سرانجام عالم‌گیر شد.

ابوسهیل گفت: قصه‌هایی چنین را نه کاتب در کتاب تواند محبوس کرد و نه حاکم در خانه. زیرا هرگاه قصه‌ای از زندگی و آزادی سخن گوید، مردمان خود آن را ادامه خواهند داد.

و گویند هنوز، هر روز، در دامنه‌های زاگرس و البرز و کنار کویر و ساحل، مردمانی آن قصه را تکرار می‌کنند تا در یاد بماندشان آزادی، قصه‌ای نیست که یک‌بار گفته شود و تمام...

#ثنایی_نژاد
@yek_harf_az_hezaran

🔹یک خبر و یک حکایت

خبر:

حاجی دلیگانی، نماینده مجلس: طرح سه‌فوریتی را برای خروج از ان‌تی‌پی آماده کرده‌ایم / بهتر است هرچه زودتر آزمایش‌های لازم را برای سلاح هسته‌ای انجام دهیم.

حکایت:

شبی ابوسهیل بوزانی بر جمعی می‌گذشت. در میان آن گروه سخن از دزدی‌های شهر می‌رفت. مردی خواست نشان دهد از اسرار دزدان بی‌خبر نیست، گفت:

«دزدی را می‌شناسم که کیسه‌ای زر در خانه‌اش پنهان کرده است.»

یکی پرسید: «تو از کجا می‌دانی؟»

گفت: «نمی‌دانم؛ شنیده‌ام.»

از قضا عسسی از کوچه می‌گذشت و سخن او را شنید، به نزدیک آن مرد رفت و سراغ دزد و کیسهٔ زر از او گرفت. مرد گفت: «من فقط خواستم نشان دهم از احوال شهر بی‌خبر نیستم.» عسس روی در هم کشید و او را با خود برد.

ابوسهیل که ناظر این صحنه بود، آهی کشید و گفت: «حاشا که آن مرد نادان خود بانگ برآورد که: عسس، بیا مرا بگیر!»

#ثنایی_نژاد
@yek_harf_az_hezaran

درسی از ادبیات قدیم در این یادداشت برگزیده👇👇👇👇

مشکل از نظام آموزشی است که به اندازه بنزین ارزش ندارد: آموزش بی‎هدف
"

رابطه صنعت و دانشگاه به لحاظ تاریخی در دنیای غرب به گونه ای است که جامعه تحمل تعطیلی مکانهای آموزشی را حتی به مدت یک ماه ندارد. صنعت و دانشگاه چنان در هم تنیده اند که رابطه ای پویا و هم‎افزا بین آنها است. نه صنعت بدون دانشگاه می تواند سودآوری را تضمین، و نه دانشگاه بدون حمایت صنعت می‎تواند بودجه لازم برای سر پا ماندن را تامین کند.

"
ایراد کار در باگ آموزشی‌ای است که در نظام آموزشی ما وجود دارد. هدف اصلی انتقال حجمی از محفوظات است و نه القای سطحی قابل قبول از نظر جامعه برای کارآیی، و نیز پرورش شهروندی باشد که بتواند در زمانی معین به سطح استقلال شخصی و مادی برسد، به ژست پرورش دانشمند تبدیل شده است. اگر دانشگاه‎ها و مدارس شش ماه تعطیل باشند و برای صنعت و بازار فرقی نکند، چرا باید این وضعیت ادامه پیدا کند؟ نکند در پی خنگ کردن بچه‎ها هستیم که این وضعیت پدید آمده است؟
"

تا کی به جای باغبان، نجار باشیم؟ مراقب «نه گفتن نسل زد» به همه چیز و آموزش باشیم.

"
کامران شریفی
دانشکده دامپزشکی
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴۰۵/۶/۱۷
https://t.me/ksharifiRRB

پیامدهای دامپزشکی و سلامت واحد در شرایط جنگی: با نگاهی ویژه به ایران
(بخش سوم)

ادامه از بخش دوم

4) پیامدهای بلندمدت برای حیوانات، انسان و محیط‌زیست

خطر بلندمدت به این بستگی دارد که چه چیزی هدف قرار گرفته و چه موادی وارد محیط شده‌اند. فعالیت نظامی می‌تواند خاک و آب را با فلزاتی مانند سرب، مس، کادمیوم، آنتیموان، کروم، نیکل و روی آلوده کند؛ مطالعات همچنین انتقال این آلاینده‌ها به گیاهان، بی‌مهرگان، ماهی‌ها، پرندگان و پستانداران را نشان داده‌اند [9]. در حیوانات مواجه‌شده، تماس پایدار با فلزات یا هیدروکربن‌ها می‌تواند در ایجاد عوارض عصبی، کلیوی، کبدی، خونی، تولیدمثلی یا رشدی نقش داشته باشد. مواجهه مزمن با ذرات معلق و محصولات احتراق نیز می‌تواند به بیماری‌های تنفسی و کاهش عملکرد منجر شود. حیوانات آبستن، نوزادان، دام‌های چراکننده و گونه‌های آبزی ممکن است نیازمند پایش ویژه باشند، زیرا یا نسبت به آسیب‌های رشدی حساس‌ترند یا تماس مداومی با خاک، پوشش گیاهی و آب آلوده دارند.
مسیر دوم پیامدهای بلندمدت، اختلال در سامانه‌های معمول سلامت حیوانات است. جابه‌جایی جمعیت، آسیب به زنجیره سرد، از دست رفتن برنامه‌های واکسیناسیون، حرکت کنترل‌نشده حیوانات، کاهش کنترل ناقلین، انباشت لاشه‌ها و کشتار غیررسمی می‌تواند خطر بیماری‌های عفونی و زئونوز را افزایش دهد. در ایران این موضوع اهمیت ویژه دارد، زیرا هاری، اکینوکوکوز کیستی و لیشمانیوز احشایی اندمیک هستند و تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو نیز یک خطر منطقه‌ای مرتبط با دام و کنه به شمار می‌رود.[11,10] ارزیابی منطقه‌ای FAO در سال ۲۰۲۶ همچنین به گردش سویه SAT1 بیماری تب برفکی اشاره می‌کند که ایران و کشورهای همسایه را درگیر کرده است.[12] جنگ این عوامل بیماری‌زا را ایجاد نمی‌کند، اما می‌تواند کنترل‌هایی را که در شرایط عادی مانع گسترش آن‌ها می‌شوند از بین ببرد.

مسیر سوم، ماندگاری آلودگی در اکوسیستم و نظام غذایی است. مرتع آلوده می‌تواند دام را به‌طور مکرر در معرض آلودگی قرار دهد؛ آلاینده‌ها می‌توانند وارد شیر، گوشت، تخم‌مرغ یا ماهی شوند؛ آسیب به سامانه‌های فاضلاب می‌تواند مزارع را آلوده کند؛ نشت نفت می‌تواند شیلات ساحلی را تحت تأثیر قرار دهد؛ و مهمات منفجرنشده ممکن است زمین‌های کشاورزی را برای سال‌ها غیرقابل استفاده کند. به همین دلیل، پایش دامپزشکی باید پس از پایان وضعیت اضطراریِ قابل مشاهده نیز ادامه یابد. یک برنامه مفید می‌تواند پایش بالینی حیوانات، پیامدهای تولیدمثلی، مرگ‌ومیر و داده‌های بهره‌وری را با آزمایش آب آشامیدنی، خوراک، خاک مرتع، شیر/تخم‌مرغ/گوشت در موارد لازم، و پایش گونه‌های شاخص در حیات‌وحش یا محیط‌های آبی ترکیب کند.

۵. دامپزشک به‌عنوان دیده‌بان سلامت واحد

در چنین درگیری‌ای، نقش دامپزشک تنها درمان حیوانات زخمی نیست. دامپزشک ممکن است یکی از نخستین متخصصانی باشد که یک مواجهه محیطی مشترک را شناسایی می‌کند: بروز هم‌زمان بیماری تنفسی در دام‌ها و انسان‌ها، سقط‌های غیرقابل توضیح پس از یک رویداد آلودگی، مرگ ناگهانی ماهی‌ها یا پرندگان، وجود باقی‌مانده‌های غیرمعمول در شیر، یا افزایش بیماری‌های زئونوز پس از جابه‌جایی جمعیت. بنابراین مهم‌ترین اصل عملیاتی این است: حیوان را درمان کنید، اما هم‌زمان محیط را بررسی کنید و از زنجیره غذایی انسان محافظت نمایید. مراقبت فوری نجات‌بخش باید همراه با مستندسازی مواجهه و پایش بلندمدت باشد. انفجار ممکن است فقط چند ثانیه طول بکشد؛ اما پیامدهای آن برای سلامت حیوانات، محیط‌زیست و بهداشت عمومی ممکن است سال‌ها ادامه یابد.
محدودیت مهم: این متن یک چارچوب ارزیابی خطر است و به معنای وجود فلزات سنگین، آلودگی پرتوی یا هر ماده سمی مشخص در تمام محل‌های حمله نیست. نتیجه‌گیری درباره هر محل نیازمند اطلاعات مربوط به هدف، نوع مهمات، آتش‌سوزی یا رهاسازی مواد صنعتی، جهت باد و وضعیت هیدرولوژیک، و همچنین نمونه‌برداری محیطی و زیستی است.

ادامه در بخش چهارم

دکتر علیرضا فاضلی، رئیس مرکز سلامت واحد، دانشگاه علوم زیستی کشور استونی

۱۴۰۵/۰۵/۳۱
https://t.me/ksharifiRRB

ادامه در بخش چهارم

دکتر علیرضا فاضلی، رئیس مرکز سلامت واحد، دانشگاه علوم زیستی کشور استونی

۱۴۰۵/۰۵/۳۱
https://t.me/ksharifiRRB

نفت نجاست شیطان است و ما در این نجاست غرق خواهیم شد!

مصاحبه بنده مخلص با اقتصادنیوز:

وقتی حرف از نفت می‌شود، یاد گفته الفونسو، وزیر اسبق نفت ونزوئلا و پدر اوپک، می‌افتم که در اظهارنظری مشهور گفت: «نفت نجاست شیطان است و ما در این نجاست غرق خواهیم شد!» شاید نفت ضد آزادی نباشد، ولی باید خیلی مراقب بود، زیرا اسلحه‌ای بی‌نظیر برای تمامیت‌خواهی و عوام‌فریبی است

متأسفانه نفت فقط یک عامل در اقتصاد یا حتی سیاست نیست، نفتی فکر کردن به یک نوع ذهنیت بدل می‌شود که با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار کشورها نسبتی ندارد

مشروح گفتگو

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

یادداشت برگزیده:

مراقب باشید نفتی نشید.👇👇👇👇

🔬 فرصت پژوهشی | پست‌دکتری میکروبیولوژی در دانشگاه هلسینکی، فنلاند 🇫🇮
دانشگاه هلسینکی (University of Helsinki) از پژوهشگران واجد شرایط برای یک موقعیت Postdoctoral Researcher in Microbiology در دانشکده کشاورزی و جنگلداری دعوت به همکاری می‌کند.
پژوهشگر منتخب به پروژه AMaRONE – Risks and Mitigation of Antimicrobial Resistance Across One Health Sectors خواهد پیوست؛ پروژه‌ای با حمایت مالی Research Council of Finland که به بررسی مقاومت ضدمیکروبی (AMR) در پیوند میان انسان، حیوان و محیط‌زیست می‌پردازد. این پژوهش ترکیبی از میکروبیولوژی محیطی، بیوانفورماتیک، زیست‌شناسی مولکولی و رویکرد One Health است.
🧬 زمینه‌های مناسب برای متقاضیان:
میکروبیولوژی، بیوانفورماتیک، زیست‌شناسی مولکولی و سایر رشته‌های مرتبط علوم زیستی. تجربه در مقاومت ضدمیکروبی، متاژنومیکس، ژنومیک میکروبی، برنامه‌نویسی R یا Python، شناسایی عملکردی ژن‌ها و پژوهش‌های One Health امتیاز محسوب می‌شود.
📌 محل: University of Helsinki، پردیس Viikki، هلسینکی، فنلاند
📅 مدت قرارداد: ژانویه ۲۰۲۷ تا دسامبر ۲۰۲۸
💶 حقوق اولیه: حدود ۳۶۰۰ یورو در ماه، متناسب با تجربه و صلاحیت متقاضی
⏰ آخرین مهلت درخواست: ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۵۹ به وقت فنلاند
📄 مدارک مورد نیاز:
نامه انگیزشی حداکثر یک صفحه، CV همراه با فهرست مقالات و در صورت تمایل اطلاعات تماس دو معرف علمی.
📧 برای پرسش‌های علمی درباره پروژه و موقعیت می‌توان با Dr. Antti Karkman از دانشگاه هلسینکی تماس گرفت.
🌱 این موقعیت به‌ویژه برای پژوهشگرانی که به دنبال ادامه مسیر علمی در حوزه‌های Environmental Microbiology، AMR، One Health، Metagenomics و Bioinformatics هستند، فرصت قابل توجهی برای توسعه پژوهش مستقل، انتشار مقالات، همکاری‌های بین‌المللی و مشارکت در نگارش گرنت فراهم می‌کند.
#فرصت_شغلی #پست_دکتری #فرصت_پژوهشی #میکروبیولوژی #بیوانفورماتیک #OneHealth #AMR #فنلاند #دانشگاه_هلسینکی #Postdoc #Microbiology #ResearchOpportunity

کوری آموزشی و پژوهشی ۵۸: غلبه نگاه تونلی در آموزش، برخلاف روند رو به همگرایی درعلم

ادامه از بخش ۵۷

تصویر بالا بخشی از ص ۶۰ کتاب تأملی بر آموزش دامپزشکی است. جمله آخر مربوط به ژان پیاژه است. در قرن بیستم ساختار آموزشی کشور که به علت یک باگ آموزشی جان سخت ساختاری تونلی یافت، در حالی که روند رو به همگرایی و مشارکت جمعی یکی از مشخصات علم (ساینس) است. در نتیجه نوعی نگاه تونلی شکل گرفت که دانش آموخته گمان می کند فقط باید در یک جهت حرکت کرد. آگهی دوره پسادکترای پیوست این پست، نشان می دهد که آموزش مهارت محور در روزگار فعلی چقدر اهمیت دارد. ملاحظه می فرمایید که یک پزشک، دامپزشک، فارماکولوژیست، یا حتی بیوتکنولوژیست که بر مباحثی چون مقاومت باکتریها به داروهای ضد میکربی، و فنون بیوتکنولوژی مسلط باشد، به راحتی می تواند در فراخوان زیر تقاضا بدهد؛ به شرطی که نگاه تونلی نداشته باشد. برای یک سیستم سلامت واحد، ساختار تونلی آموزش مانع بزرگی است؛ هم برای سلامت واحد و هم برای پژوهش میان رشته ای.

درآمدش را هم دریابید!!!!!!!

ادامه در بخش ۵۹

کامران شریفی
دانشکده دامپزشکی
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴۰۵/۷/۷
https://t.me/ksharifiRRB

🔹حکایت

ابوسهیل بوزانی را کرامات بسیار بود. گویند روزی نظر بر افلاک افکنده، فرموده بود:

«به خدا قسم، روزی را می‌بینم که خلایق برای به دست آوردن پانزده لیتر بنزین، پانزده لیتر بنزینِ باک خویش بسوزانند تا بنزین‌خانه‌ای بیابند که بنزین آزاد دارد؛ و در بازگشت، هیچ از آن نماند و مرکب را در آستانهٔ خانه رها سازند. چنین باشد که ایشان مرکب‌ها بگذارند و به استر و چارپا روی آورند.»

چندی نگذشت که نیمی از آنچه گفته بود شد و نیم دیگر نیز عن‌قریب خواهد شد.

بر او درود باد، که هرچه گفت، همان می‌شد.

#ثنایی_نژاد
🆔 @Yek_Harf_Az_Hezaran

جای خالی طنز

احتمالاً چهره عبوس، خشک و یخ کرده دهه ۶۰ با اثری چون دو کلمه حرف حساب که عمدتاً در صفحه ۳ روزنامه اطلاعات چاپ می شد، شروع به باز شدن کرد. تا سال ۶۹ کسی نمی دانست که گل آقا کیست تا این که دو کلمه حرف حساب کارش را در مجله گل آقا ادامه داد. کیومرث صابری فومنی، میراث توفیق را به تمامی زنده کرد و یکی از نشریات پرطرفدار بود. متاسفانه نشریات در ایران جوانمرگ می شوند، از کیهان و کتاب هفته دهه ۴۰ با تیراژی در حدود ۳۶۰ هزار، تا پیام امروز، شهروند و مهرنامه؛ امید که تجارت فردا همچنان به کار خود ادامه دهد. دو کلمه حرف حساب و طنز گل‌آقا آمیزه‌ای از انتقاد، تجاهل، انصاف، ادب، ایجاز، رندی، امیدبخشی، سازندگی و شادی‌آفرینی بود که با خلق شخصیتهایی همچون شاغلام، مش‌رجب، غضنفر، ممصادق و کمینه عیال ممصادق مشکلات و انتقادات مردم کشورش را به گوش مسؤولان می‌رساند؛ به کدام گوش؟ الله اعلم.

در شرایط سخت امروز جای طنز خیلی خالی است. شخصیتی معلوم الحال به نام بوسهیل بوزانی این بار این پرچم را برداشته است. به این پست برگزیده توجه کنید.
کامران شریفی
دانشکده دامپزشکی
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴۰۵/۶/۷
https://t.me/ksharifiRRB
👇👇👇

مبحث تورم به زبان ساده و عامیانه را یا در تعریف "التورم" از زبان بوسهیل بوزانی بشنوید یا از روی چرخاندن یک نمودار فارماکولوژی به میزان ۹۰ درجه اینجا و اینجا ببینید.

پیامدهای دامپزشکی و سلامت واحد در شرایط جنگی: با نگاهی ویژه به ایران
بخش دوم

ادامه از بخش نخست

۲-۳) خطرات پرتوی و تأسیسات صنعتی

در سال ۲۰۲۶ چند تأسیسات هسته‌ای یا مرتبط با منابع پرتوی در ایران هدف قرار گرفته‌اند. گزارش‌های ثبت‌شده در سامانه اطلاعات اضطراری آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) درباره نطنز، تأسیسات کیک زرد یزد، بوشهر و یک مرکز پرتودهی گاما، در زمان گزارش افزایش قابل تشخیصی در میزان پرتوزایی یا آلودگی خارج از محوطه نشان نداده‌اند؛ همچنین در یک مجموعه فولادی که از منابع دربسته Co-60/Cs-137 استفاده می‌کرد، یک منبع آسیب دید و سپس بازیابی شد و در گزارش فعلی خطر پرتوی جاری اعلام نشده است.[6] این گزارش‌ها برای همان رویدادهای مشخص اطمینان‌بخش هستند، اما نمی‌توان از آن‌ها نتیجه گرفت که هر محل حمله آینده از نظر پرتوی ایمن خواهد بود. دامپزشک هرگز نباید صرفاً بر اساس ظاهر یا بو وارد منطقه مشکوک به آلودگی پرتوی شود؛ تعیین محدوده ایمن نیازمند ابزار اندازه‌گیری و ارزیابی مراجع تخصصی است.

۲-۴) مهمات منفجرنشده و آوار آلوده
بمب‌های منفجرنشده، اجزای موشک، مهمات فرعی یا اشیای نظامی آسیب‌دیده نباید لمس، جابه‌جا یا برای نمونه‌برداری جمع‌آوری شوند. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) تأکید می‌کند که بقایای انفجاری جنگ می‌توانند مدت‌ها پس از پایان درگیری کشنده باقی بمانند و دسترسی به زمین‌های کشاورزی، آب و خدمات ضروری را مختل کنند.[7] دامپزشکان باید با ترکش‌ها و گردوغبار ناشناخته نیز به‌عنوان مواد بالقوه آلوده برخورد کنند: هیچ قطعه‌ای نباید وارد خودروهای کلینیک یا آزمایشگاه شود مگر آنکه متخصصان خنثی‌سازی مهمات و مواد خطرناک آن را ایمن اعلام کرده باشند.

۳. دامپزشک میدانی چه اقداماتی باید انجام دهد؟

• ابتدا از ایمنی پاسخ‌دهنده محافظت کنید. اطمینان حاصل کنید که ورود به منطقه مجاز و ایمن اعلام شده است؛ در جهت خلاف حرکت دود یا انتشار ناشناخته قرار نگیرید و در سمت بادِ پاک بمانید؛ از تجهیزات حفاظت فردی مناسب (PPE) استفاده کنید؛ و وارد محدوده‌های ممنوعه تعیین‌شده توسط نیروهای نظامی، آتش‌نشانی یا تیم‌های CBRN نشوید.

• حیوانات را در یک منطقه پاک تریاژ کنید. حیواناتی را که مستقیماً در معرض گردوغبار یا دود بوده‌اند از حیوانات غیرمواجه جدا کنید و تنها زمانی آلودگی سطح بدن را پاک‌سازی کنید که این کار باعث انتقال آلودگی به فاضلاب، خاک یا محیط کلینیک نشود.

• از زنجیره غذایی محافظت کنید. اگر احتمال آلودگی وجود دارد، شیر، گوشت، تخم‌مرغ، ماهی، عسل یا خوراک دامِ تولیدشده در مزرعه در معرض خطر را موقتاً از مصرف یا عرضه خارج کنید تا توصیه رسمی یا نتایج آزمایش مشخص شود. ثبت کنید حیوانات پس از حمله در کجا چرا کرده‌اند، از چه منبعی آب نوشیده‌اند و در کجا نگهداری شده‌اند.

• آب و خوراک را ایمن کنید. حیوانات را از آب‌های سطحی، انبارهای باز خوراک، مراتع یا محصولاتی که تحت تأثیر رسوب دود، نشت سوخت، رواناب ناشی از عملیات اطفای حریق یا آوار قابل مشاهده قرار گرفته‌اند دور کنید تا ارزیابی تخصصی انجام شود.

• مواجهه را مستند کنید. زمان، موقعیت GPS یا محل عمومی، جهت باد، وجود ستون دود، گونه حیوان، علائم بالینی، منابع آب و خوراک و تصاویر را ثبت کنید. این اطلاعات ممکن است بعداً برای سم‌شناسی، اپیدمیولوژی و جبران خسارت بسیار مهم باشد.

• هماهنگی بین‌بخشی برقرار کنید. خدمات دامپزشکی باید با بهداشت عمومی، سازمان‌های محیط‌زیست، نهادهای ایمنی غذا، آزمایشگاه‌ها، مدیریت بحران و متخصصان حیات‌وحش ارتباط داشته باشند. سازمان جهانی بهداشت حیوانات (WOAH) رویکرد «تمام‌خطرات» را توصیه می‌کند که در آن خدمات دامپزشکی در سامانه گسترده‌تر مدیریت بلایا ادغام می‌شوند.[8]

ادامه در بخش سوم

دکتر علیرضا فاضلی، رئیس مرکز سلامت واحد، دانشگاه علوم زیستی کشور استونی

۱۴۰۵/۰۵/۳۱
https://t.me/ksharifiRRB

آیا با آیین مصالحه ناآشناییم؟ به مناسبت ۲۸ مرداد

مرور تاریخ ایران از دیدگاه نحله‌های مختلف شبیه بازی کامپیوتری مین جمع کن Mine Sweeper است که هر جا یک مدعی دارد و دائم شعله کین و دشمنی از آن فروزان.

رئیس جمهور دوران اصلاحات مدعی بود که برای به گل نشاندن کشتی دولتش، هر ۹ روز با یک بحران روبرو بود. یکی از این بحران‌ها محاکمه کردن غلامحسین کرباسچی، شهردار وقت تهران بود که مستقیم از تلویزیون پخش شد و مدتها نقل محفل روزنامه ها و مجالس بود. مرحوم مجله پیام امروز مجموعه مفصلی از داستان کرباسچی ارائه داد و یک نکته با مزه آن از داخل زندان بود. گویا شهردار سابق تهران در زندان با فردی وارد بحث می‌شود که بسیار مسلط بوده است و وی را آچمز یا میخکوب می‌کند. کرباسچی با حیرت از توان مباحثاتی وی، به خود جرات داد و پرسید: آیا شما دوم خردادی هستید؟ و وی پاسخ داد: خیر! بنده ۲۸ مردادی هستم.

اگر حوادث را مرور کنیم، در ذیل خیلی از این تاریخها مردمی سینه می‌زنند و عزاداری می‌کنند و رقبا را از یزید کم نمی‌دانند. آیا ۲۸ مرداد کودتا بود؟ قیام ملی بود؟ بیش از ۷۰ سال از آن تاریخ می گذرد، عمده شاهدان و فعالان آن دوره دنیای فانی را بدرود گفته‌اند؛ هنوز شراره کینه و خشم از سینه نسل‌های بعد دود می‌کند، دود کردنی. بیایید تاریخ‌ها را مرور کنیم. شاید برخی از این تاریخ‌ها بیش از یک مدعی داشته باشد: ۲۸ مرداد؛ ۳۰ تیر؛ ۱۴ مرداد؛ ۲ خرداد؛ ۱۵ خرداد؛ ۲۹ خرداد؛ ۳۰ تیر؛ ۱۹ بهمن؛ ۲۲ بهمن و کلی تاریخ شراره‎کش دیگر! و کلی آدم که حاضرند زیر علم هر یک از این تاریخ‌ها سینه بزنند.

لازم است که این وقایع را در جای درست خود، یعنی در تقویم تاریخ قرار داده ببینیم آیا الگویی از آن درک می‌کنیم؟ بسیاری از مدل‌های توصیفی از تاریخ اروپا وقتی شکل گرفت که صاحبان نظریه از واقعه فاصله گرفته، آن را شخصی نکرده، و سعی کردند الگویی از دل آن بیرون بکشند که یکی از آنها دموکراسی بود.

دموکراسی فقط رای دادن نیست؛ بلکه مردمی است که بلوغ پیدا کرده‌اند و بنا به وزن اجتماعی و نیروی موثری که دارند یا می‌توانند فراهم کنند، با رقبا وارد گفتگو شده به معنای واقعی کلمه مصالحه می کنند؛ همه چیز را، و خدا و خرما را با هم، نمی‌خواهند و می‌دانند که غیرممکن است؛ و چیزی می‌دهند و چیزی می‌گیرند و می‎دانند که حذف کامل دیگری نه ممکن است و نه مفید. مصالحه را ثبت و مبنای قانون گذاری و مصالحات بعدی می‎کنند. دائم شعار "نه سازش، نه تسلیم، و نبرد با ....." نمی‌دهند و هر کس که دهانش اندکی بوی مصالحه بدهد، تکفیر نمی‎کنند.

اگر بخواهیم الگویی در این حوالی پیدا کنیم، شاید این باشد: با هیچکس نمی‎سازند، سر مویی برای دیگری حق قائل نیستند، و مرغشان یک پا دارد. فرهنگ سیاسی ایران‌زمین حکم می‌کند از حریف قوی‌پنجهٔ خارجی شکست بخوری بهتر است تا با آدمهایی همتراز خودت در داخل سازش کنی. هر چقدر وجود این حالت در اپوزیسیون مایه تعجب باشد، در مراتبی بالاتر در پوزیسیون موجب شگفتی است؛ مگر قصد جان مرغ تخم طلا را کرده‎اند؟

نتیجه کلی برای ملت چیست؟
در بهترین حالت، در جا زدن. این دیدگاه فردی عامی و ناظری کنجکاو است. آیا متخصصی نداریم که الگویی جامعه شناختی-روانشناختی از این وضعیت عجیب و غریب به دنیا معرفی کند؟ با این که در روانشناسی و جامعه‌شناسی جایزه نوبل نمی‌دهند، چه بسا که مدلی که بتواند معرفی کند، در حد جایزه نوبل موجب تحسین جهانیان شود در توصیف این که چگونه "پراگماتیسم و آیین مصالحه" واژه‎ای اینقدر منفور و مهجور برای چهار خانواده سیاسی یک کشور است.

کامران شریفی
دانشکده دامپزشکی
دانشگاه فردوسی مشهد
۱۴۰۵/۰۵/۲۸
https://t.me/ksharifiRRB

🥘 مشهدی عباسِ دیزی‌فروش و حکایت مقاله Q1 در دانشگاه‌های امروز ایران

گاهی یک حکایت ساده کنار جاده، بیش از ده‌ها گزارش و بخشنامه، حقیقتی را درباره نظام پژوهش بازگو می‌کند.

سال‌ها پیش، در یکی از سفرهای گلسنگ شناسی من به پارک ملی کنتال در مسیر جلفا به خدا آفرین، در امتداد جاده مرزی ارس، پیرمردی را دیدم به نام مشهدی عباس؛ مردی آرام، دنیا‌دیده و صاحب کافه‌ای کوچک که سال‌ها برای مسافران و رهگذران آن جاده، چای و صبحانه و دیزی فراهم می‌کرد.

از او حکایتی شنیدم که هنوز شیرینی‌اش در خاطرم مانده است.
روزی سربازی خسته و گرسنه وارد کافه شد و دیزی سفارش داد. نان را در آب دیزی تلیت کرد و با اشتها خورد. وقتی نوبت به کوبیدن گوشت و نخود رسید، ناگهان از ته ظرف...
یک جوراب بیرون آمد!
سرباز، حیرت‌زده و عصبانی، دیزی را نزد مشهدی عباس برد:
— مشهدی! این دیگر چیست؟ چرا از دیزی جوراب درآمده؟!
مشهدی عباس، بی‌آنکه آرامشش را از دست بدهد، پرسید:
— برای دیزی چقدر پول دادی؟
سرباز مبلغ را گفت.

مشهدی عباس نگاهی به او انداخت و گفت
«خب، به اندازه پولت جایزه درآمده! با این پول انتظار داشتی از ته دیزی فرش هریس یا قالی تبریز دربیاید؟!»

سال‌ها از آن حکایت گذشته است؛ اما هر بار که برخی قراردادهای پژوهشی دانشگاه‌های ایران را می‌بینم، مشهدی عباس و دیزی معروفش در ذهنم زنده می‌شوند.

برای یک طرح پژوهشی یا رساله دکتری، مثلاً ۳۰ میلیون تومان بودجه در نظر می‌گیرند؛ مبلغی که قرار است هزینه نمونه‌برداری، سفر و مأموریت، مواد و تجهیزات، آزمایش‌های تخصصی، آنالیز داده‌ها و ماه‌ها یا سال‌ها وقت پژوهشگر را تأمین کند.

اما در سوی دیگر قرارداد، با نهایت جدیت می‌نویسند:

«خروجی مورد انتظار: مقاله Q1»!
گویی پژوهشگر شعبده‌باز است؛

سکه‌ای ناچیز در کلاهش می‌اندازی و انتظار داری از آن، پژوهشی در تراز جهانی بیرون بکشد!

مقاله Q1 «جایزه ته دیزی مشهدی عباس» نیست.

پژوهشِ جهانی، بودجه جهانی، آزمایشگاه مجهز، دسترسی علمی، زمان کافی و احترام به پژوهشگر و از همه مهمتر ارتباطات می‌خواهد.

نمی‌توان برای پژوهش، پول یک دیزی کنار گذاشت و هنگام تحویل کار، با تعجب پرسید:
«پس قالی تبریز ما کجاست؟!»

شاید مشهدی عباس نمی‌دانست که آن حاضر‌جوابی ساده‌اش، روزی می‌تواند تمثیلی برای بخشی از مدیریت معیوب پژوهش در کشور باشد:

«سرمایه‌گذاری حداقلی؛ انتظار حداکثری»

اگر محصول علمی در تراز جهان می‌خواهیم، باید بهای واقعی تولید علم را نیز بپذیریم.
وگرنه...
با بودجه یک دیزی،

تعهد قالی تبریز نگیریم! 🥘📚

محمد سهرابی
گلسنگ‌شناس
#خبرنامه_گلسنگ
@lichennews

بعد از کوری آموزشی و پژوهشی ۵۷-

این هم یک کوری آموزشی و پژوهشی ناب،👇👇👇👇که دومین پست برگزیده از همین نویسنده است (پست برگزیده قبلی از خبرنامه گلسنگ)