“Ці могуць незнаёмыя людзі быць сябрамі? Могуць! Калі яны беларусы!”
🕯 Чатыры гады таму, 21 мая 2021 года, у шклоўскай калоніі пры нявысветленых абставінах памёр Вітольд Ашурак.
Вось, што пісаў Вітольд у сваіх лістах, калі быў у няволі:
«Вельмі сумую па Лідзе! Па нашых жнівеньскіх і верасьнёўскіх шпацырах па горадзе! Аб нашым узьнёслым настроі і шчырых размовах! І ўсё ж такі спадзяюся, што вы, нягледзячы на надвор’е, не адмаўляецеся ад прагулак на сьвежым паветры. Бо сэрца маё з вамі, любыя мае сябры! Вы не ўяўляеце, як мне прыемна атрымліваць лісты зь Ліды і Бярозаўкі!!!
Калегі па камэры трохі зайздросьцяць, што на мой адрас ідзе столькі лістоў падтрымкі. Ведаеце, а мне ўсё мала! Ваш ліст я прачытаў тройчы. І яшчэ прачытаю, самае малое, столькі ж! Мне ўвесь час хочацца чытаць, слухаць пра Ліду, пра лідзкіх людзей, пра падзеі і навіны. Я разумею, што турма — ня тое месца, дзе можна атрымліваць інфармацыю з дома! Але я спадзяюся на тое, што праз пэўны час я буду сярод сваіх сяброў!»
1 сьнежня 2020
«Ня буду лыгаць, я атрымліваю вельмі шмат карэспандэнцыі, але лісты зь Ліды і Бярозаўкі вельмі важныя для мяне і заўжды напаўняюць мяне хваляваньнем! Чытаючы іх, я лаўлю сябе на думцы, што гавару зь вельмі дарагімі майму сэрцу даўнімі сябрамі! Я заўжды лічыў, што людзі Лідчыны — таленавітыя, выбітныя, гераічныя асобы! Але падзеі лета — восені 2020 недвухсэнсоўна паказалі, што людзі Ліды і Бярозаўкі яшчэ лепшыя, чым я думаў! Я закахаўся ў гэтых людзей! Прабачце мой эмацыйны ўздым, але гэта так! Я заўжды марыў, каб нашыя людзі ўбачылі свой сапраўдны сьветлы твар, паверылі ў стваральную энэргію свайго патэнцыялу! І мая мара ажыцьцявілася! Людзі Лідчыны ня сталі героямі ў 2020 годзе! Яны былі такімі заўжды!»
1 сакавіка 2021
Дзякуй табе наш сябар Вітольд за тое, што ты так высока падняў сцяг свабоды над лідскай зямлёй. Прыклад сапраўднага змагара за свабоду для кожнага беларуса! ⬜️🟥⬜️