برای زیستن، پوششی یگانه
و برای مردن کفی خاک
مرا بس بود.
اینک خیال تو چنان در برم می‌گیرد
که برهنگی‌ام را
جمله جامه‌های جهان
کفاف نمی‌دهد.
و چون بر این حال بمیرم
چنان می‌گسترم در جهان
که تمامت خاک هم
کفایت نمی‌کندم.
از تمام آسمان
ماه نقره‌گون
مرا بس بود
در حیرتم چگونه گرد نقره‌گون گیسویت
ماه را برده از خاطرم.
جهان بس فراخ بود و من
پروانه‌ئی بهت خورده
شگفتا
در تنگنای عشق تو
چه بی‌کرانه می‌یابم خود را.
#فرشته_ساری
@che_sef
Post #11026
197
- ❤ 5
- 👌 2
- 👍 1
- 💔 1