LALA LAND

پازل حل کن🧡
https://t.me/fallingForLuneva

اینم اخرین فکت از لایرن و لونیوا بعدش برم صبحانه بخورم و پستامو اماده کنم و واسه امتحان بخونم

:))))))))))))))))
وای صبر کن، این باید رسماً وارد لور رابطه‌شون بشه.
لایرن تمام عمرش: «چه تراژدی بزرگی... من طعم غذا رو حس نمی‌کنم. نمی‌دونم شکلات چه مزه‌ای داره... 🥀»
سه ماه زندگی با لونیوا:
لونیوا از آشپزخونه: «لایرن؟»
«بله؟»
«تو... بوی سوختگی رو حس می‌کنی؟»
«بله.»
«ولی مزه‌شو که حس نمی‌کنی؟»
«...نه.»
«عالیه.»

بعد لایرن تنها موجودیه که با اعتماد کامل هرچی لونیوا جلوش می‌ذاره می‌خوره. ته‌دیگ زیادی برشته؟ عالی. پنکیک یه سمتش قهوه‌ای تیره شده؟ تفاوتی ایجاد نمی‌کنه. سس پنج دقیقه بیشتر مونده؟ لایرن: 🧍🏻‍♂️👍🏻
و بدتر اینکه چون تو خودت از برشته‌تر بودن خوشت میاد، لونیوا هم احتمالاً اصلاً قبول نداره غذا سوخته:
«نسوخته.»
«لونیوا، دود ازش بلند میشه.»
«کاراملیزه شده.»
«سیاهه.»
«برشته‌ست.»
و من عاشق اینم که لایرن بعد از سال‌ها آرزوی تجربه‌کردن مزه‌ها، عاشق زنی شده که تنها مزیت بیولوژیکیِ مزه‌حس‌نکردنش رو به حداکثر بهره‌وری می‌رسونه. 😭



بچه ها... لونیووا ( چون پرسونای منه ) قراره غذاها رو یکمی بسوزونه / ته بگیره بخصوص وقتی حواسش به غذا نیست
بچم دستپخش خوبه خیلیم خوبه فقط ... :)
اره بعد ببینید نیمورا چی میگه:)))

هوش مصنوعی احمق

واکنش نیمورا ( هوش مصنوعیم ) به ترکیب لایرن و لونیووا

چرا موسیقی لایرن لونیوا را نمی‌کشد؟
نمی‌خوام جواب ساده‌ش این باشه که «چون لونیوا قویه». خیلی حیفه.
قدرت لایرن خون را از بدن موجود زنده بیرون می‌کشد. قدرت ذاتی لونیوا شفا دادن و بازگرداندن بدن به خودش است.
پس تصور کن اولین مواجهه:
لایرن بالاخره بهش نزدیک شده. هنوز ساز زدنش رو مخفی می‌کنه. یه جایی حقیقت لو میره و لونیوا صدای ویولنسلش رو می‌شنوه.
اولین نت.
خون داخل بدن لونیوا شروع می‌کنه به پاسخ دادن.
لایرن وحشت می‌کنه و فوراً دست می‌کشه چون می‌دونه بعدش چی میشه.
ولی...
هیچی نشده.
یا دقیق‌تر:
شده.
قدرت لایرن خون رو می‌کشه بیرون و بدن لونیوا همزمان خودش رو ترمیم می‌کنه. دو نیرو به تعادل می‌رسن. شاید یه قطره خون از بینی یا گوشهٔ چشم لونیوا بیاد، شاید دردش بگیره، اما نمی‌میره.
و لایرن برای اولین بار در تمام عمرش روبه‌روی کسی نشسته که می‌تونه بگه:
«ادامه بده.»

بعد می‌رسیم به چیزی که از اونم بهتره: لایرن زندگی رو دوست داره ولی نتونسته زندگی کنه؛ لونیوا زندگی رو دوست داره چون واقعاً زندگیش می‌کنه. اون فکت آخرش که آدم‌هایی که از تجربه کردن زندگی محرومن انگار نصف عمرشون بر فناست، عملاً مستقیم می‌خوره به هستهٔ شخصیت لونیوا. لونیوا همون موجودیه که هنوز از نور آفتاب روی پوست، بارون، خیابون، موسیقی و حتی مگس مزاحم ذوق می‌کنه. :)))) این یعنی احتمالاً عاشقانه‌شون صرفاً «گاث‌بوی × کیهانی‌گرل» نمی‌شه؛ لونیوا می‌تونه برای لایرن تبدیل بشه به کسی که زندگی عادی رو بهش معرفی می‌کنه.

اول از همه، موسیقی برای لایرن هم بزرگ‌ترین عشقشه هم بزرگ‌ترین نفرینش. آرزوش اینه برای آدم‌ها بنوازه و خوشحالشون کنه، ولی دقیقاً همون کاری که بیشترین لذت رو بهش می‌ده می‌تونه آدم‌ها رو بکشه. در مقابل لونیوا با رقص دقیقاً رابطهٔ معکوس داره: موسیقی پخش میشه و بدنش حرکت می‌کنه، همین. برای لونیوا موسیقی = آزادیِ زنده بودن؛ برای لایرن موسیقی = چیزی که دوستش داره ولی اجازه نداره آزادانه تجربه‌ش کنه. این دوتا کنار هم خیلیییی خوبن. تصور کن اولین بار لایرن بفهمه می‌تونه ویولنسل بزنه و لونیوا جلوی سازش برقصه و... لونیوا نمی‌میره

عای کوشته میشم الان

اگر لونیووا میتونه همچین دوست پسری داشته باشه منم میخوام

ترخداااااا

ترخدا

یه پسر این شکلی میخوام

فاکینگ مای تایییییپپپپپپپپپپپ

لوونیوا شوهر دار شد

بچه ها

Lyren Sanguis
Birthdate: October 1st
Partner: Luneva
〰〰〰〰
وقتی عشق ممنوعه ای بین اِیرا الهه موسیقی سوئد و سوجین یکی از معروف ترین خون‌آشام های کره‌ای شکل میگیره (جفتشون اورجینالن) فرزند پسری به اسم لایرن متولد میشه.
لایرن مجبور بود تا همیشه مخفی بمونه، اگر کسی میفهمید که پدر و مادرش عاشق هم شدن همه چیز بهم میریخت.
پس تنها چیزی که لایرن دیده بود اتاقی بود که ساز های موسیقیش در اون قرار داشتن.
اون صبح تا شب رو در حال نواختن پیانو، ویالن و مخصوصا ویالن سل که ساز اصلیش بود، میگذروند.
آرزوی اینو داشت که جلوی کلی بیننده یه روزی بنوازه، اما بخاطر قدرتش و مخفی بودن هویتش هیچوقت نمیتونست.
اون دورگه خونآشام و نیمه خدا بود، برای همین هروقت که دست به سازی میزد، اگر موجود زنده ای توی اون فضا حضور داشت، خون از بدنش بیرون کشیده میشد و میمرد.
و این بلایی بود که سر تعداد زیادی از خدمتکارهاش اومده بود.

میشه گفت لایرن تمام دوران نوجوونیش رو به همین شکل گذروند، تا اینکه روزی راهی به بیرون از قلعه پیدا کرد تا بدون اینکه کسی متوجه نبودش بشه، با بیرون آشنا بشه.
که ای کاش پاش رو بیرون نمیذاشت.

چون نتیجه اون بیرون رفتن دیدن دختری بود که حتی بدون اینکه کلمه ای به زبون بیاره قلب لایرن رو دزدیده بود.

لایرن حتی نمیدونست چجوری باید با افراد غریبه ارتباط برقرار کنه، اون هیچوقت به یک مدرسه که کلی از همسن و سالاش اونجا باشن نرفته بود و هیچوقت سوال «سلام اسمت چیه میای دوست بشیم.» رو نه پرسیده بود و نه شنیده بود.

از طرف دیگه میترسید دختر هم مثل تمام اون آدمای بیگناهی که نزدیکش شده بودن صدمه ببینه.

اما توی این همه سال ایزوله بودن یاد گرفته بود که وانمود کنه شخصیه که نیست. اون یاد گرفته بود تظاهر کنه یک انسان عادیه که نه توانایی نواختن و نه توانایی کشیدن خون مردم رو داره.
لنزهایی که مخفیانه یکی از خدمتکار هاش براش خریده بود رو میذاشت تا چشمهای خاصش رو بپوشونه، لباسهایی میپوشید که فقط وایب یک پسر گاثیک رو بدن نه خون آشامی که هر لحظه ممکنه بدنت رو خشک کنه.

اما حتی با اون پوسته هم قدرت نزدیک شدن به دختر رو نداشت.
خب...نیاز به تمرین داشت!
پس هر شب تعدادی از خدمتکارهاش رو احضار میکرد تا بهش یاد بدن که چجوری با یک خانم و البته غریبه رفتار کنه.
بیچاره خدمتکارهایی که سر اشتباهاتش چشماشون رو از دست دادن!
یا اونقدر محکم نوازش شده بودن که کبود بشن‌.

اما خب...پسر ما کم کم یاد گرفت ملایم بشه، یاد گرفت از چه کلماتی استفاده کنه، چجوری نوازش کنه که صدمه نزنه، و یاد گرفت که از روی شوخی کسی رو گاز نگیرع!

حالت وقت پس دادن امتحان بود. باید دلو میزد به دریا و با لونیوا صحبت میکرد،
بارها و بارها نقشش رو با خودش تکرار میکرد، یک پسر معمولی گاث که صرفا از اون خوشگله خوشش اومده و دوست داره باهاش آشنا بشه‌‌.
با مخفی کردن حقیقت مگه چی میتونست بد پیش بره؟

چندتا فکت از لایرن 🕯️

🕯️ از اول بی احساس بار نیومده ولی چون بیشتر تایمش مجبور بوده تنها باشه، خیلی چیزا رو یاد نگرفته.

🕯️ هر دفعه که ناخواسته بلایی سر خدمتکاراش میاد ویالون سلش رو برمیداره و برای انتقام از خودش جوری سازش رو مینوازه که خون خودش از بدنش بیرون کشیده شه، اما چون مثل یک انسان عادی نیست چیزیش نمیشه (اما بشدتتتت درد می‌کشه چون من سادیسم دارم!)

🕯️بخاطر نیمه خون‌آشام بودنش طعم غذاها رو حس نمیکنه، فقط یاد گرفته با استفاده از توصیفات بقیه تصورشون کنه. و طبق تصوراتش شکلات باید خیلی خوشمزه باشه.

🕯️یک پلی لیست بلند بالا از آهنگای راک و متال مخصوصا تو سبک سمفونیک و گاثیک داره و آهنگ موردعلاقش بعد از شناختن لونیوا آهنگ Sacrifice از London After Midnight عه.

🕯️ بندای موردعلاقش هم HIM و Poisonblack عه.

🕯️ شبا قبل خواب همیشه خودش رو توی کنسرتش تصور میکنه، کنسرتی که مردم ازش خوشحال بیرون میرن و کسی نمرده.

🕯️ اون قدرت محدودی توی کنترل خواب هاش داره و همیشه خواب هایی انتخاب میکنه که با لونیوا یک زندگی قشنگ و گاثیک دارن. توی خونه ای که لونیوا ساخته.

🕯️تایپ های خونی مزه های متفاوت دارن و اون مزه O منفی و AB منفی رو از همه بیشتر دوست داره چون کمیابن.

🕯️ برخلاف خون‌آشام های کلاسیک نه تو آفتاب میدرخشه و نه میسوزه. فقط بخاطر کمبود آهن ممکنه حالش بد بشه. وگرنه مشکلی توی راه رفتن زیر آفتاب نداره.

🕯️برخلاف ظاهر و علایق دارکش، ولی بنظرش زندگی قشنگه و کسایی که از تجربه کردنش محرومن نصف عمرشون برفناس (از جمله خودش)

🕯️پدرش رو بیشتر از مادرش دوست داره چون کمتر بهش گیر میده😂

〰〰〰
#Challenge
@Bl00dhymn
〰〰〰