اکرام بسیم

نسیم بود، شدم تازه تا گذشت از من
به جای دست‌کشیدن، کشید دشت از من

چه قصه دارد اگر رفت نیز از من بود
چه غصه دارد اگر نیز باز گشت از من

برای گفتن از آنی که عطر و بوی گل است
نمی‌کند چو قلم غیرِ رنگ نشت از من

همیشه شانه شدم روی موی او، هرچند
شبیه قیچی خود ساخت هفت و هشت از من

و باز بام بلندم نمود، ممنونم
اگرچه خواست بیفتد مدام طشت از من

سپرده‌ام که دلش هرچه خواست بنویسد
از اوست دفتر و خودکار و...
سرگذشت از من!

اکرام بسیم

@ikrsim

🔴#اکرام_بسیم

چنان که سوختن از بی‌تو ساختن سخت است
کجا در آتشِ سوزان گداختن سخت است؟!
 
«دل» است و عاقبتش باختن، خیالی نیست
که در حضورِ تو «خود» را نباختن سخت است
 
کلاه و کفشم اگر جای هم گرفته، نخند
تو آمدی و سر از پا شناختن سخت است
 
اگر چه نیستم آبادی و تو سیل... ولی
به پیش روی تو سر برفراختن سخت است
 
نوشت از  تو و افتاد از نفس قلمم
برای مورچه یک متر تاختن سخت است
 

#کانال_بچه_های_مولانا 👇
#غزل

https://telegram.me/khanemwlana

نه آن دو چشم غزل یا نه آن دو لب غزل است
که گیسوان تو تنها، وجب وجب غزل است

نسیم در یخنت دست برد و توفان شد
جویده گفت انار است یا عنب، غزل است

مریض‌ها همه با دیدنت شفایابند
تیارها همگی می‌کنند تب، غزل است

دمی برون بنشین از کتاب و جزوه، سپس
ببین که این چه عبث وان چه بی‌سبب غزل است

گُزیده از همه گل‌های بینِ باغ تو را
که از میانهٔ اشعار، منتخب غزل است

تو ماه شو که همه شاعرانه مات شوند
«ستاره نیست» بگویند و «نیست شب غزل است»

زمانه ای‌ست که اندوه و غم فراوان است
خوشا که نیست اگر شادی و طرب، غزل است...

اکرام بسیم

@ikrsim

خرابات هرات

ترانه و آهنگ بداهه از من
خواننده ناشناس 😊

@ikrsim

دو آهنگ شاد با لهجهٔ هراتی و تم طنز
ترانه و آهنگ بداهه از من
خواننده‌ها ناشناس 😊

@ikrsim

می‌آیی و رقصِ نور برمی‌خیزد
آه از دل مرغ و مور برمی‌خیزد
آتش‌کاوی‌ست هر نگاهت، اما
خاکستر از این تنور بر می‌خیزد

#اکرام_بسیم

@ikrsim

هر پیسه گمان مبر نهالی
شاید که پلنگِ خفته باشد

سعدی

-پیسه یعنی پارچهٔ ابلق یا خال‌دار
-نهال یعنی توشک و نالینچه

@ikrsim

‌

عبث به فکرِ قماشِ ثبات، جامه مدَر
به عالمی که تویی، انقلاب می‌بافند...

«بیدلِ دهلوی»

ـ @kelkinche ـ


انقلاب در این بیت اصلا به معنای انقلاب سیاسی نیست. یعنی دگرگونی، یعنی عدم ثبات، اما می‌شود از این بیت برداشتی به راحتی سیاسی هم کرد. هر قدرتمندی دنبال حفظ قدرت و ثباتِ جایگاهش است، اما بیدل می‌گوید برای ثابت ماندن، جامه مدر، همان که امروزه می‌گوییم یقه‌ی خودت را پاره نکن، و عامیانه‌تر یعنی زور الکی نزن. برای ثابت ماندن تلاش بیهوده نکن، چون این عالم، به جای قماشِ ثبات، انقلاب می‌بافد و لباسِ سقوط را به تنت خواهد کرد.

بیدلِ عزیز.... بیدلِ بی‌بدیل....

ـ @berkeye_kohan ـ

‌

‌

گفتی که مبین تو چهرهٔ زیبا را
مشنو زینهار صوتِ روح‌افزا را
ناصح! تو خود انصاف بفرما، چکنم
گوشِ شنوا و دیدهٔ بینا را

...
پیری آمد ز چهره زیبایی رفت
وز قامت همچو سرو رعنایی رفت
رفتار ز پا، ز دست گیرایی رفت
اکنون چه توان کرد، توانایی رفت

«واقف لاهوری»

@ikrsim

برفرازِ برج‌های ریخته
چشم‌های بومِ تیره‌ای که روشن‌اند
روی سقفِ خیمه‌ای که باد برده‌است
قطره‌های قرمزِ مذابِ آهن‌اند

باد می‌وزد به چینِ دامنِ درازِ شب
شب تکان نمی‌خورد
خورده‌است خُرده‌های استخوانِ مرده‌های شهر را
شب
اگرچه با دهان نمی‌خورد

چشمْ چار کرده‌ام به چشمه‌ی افق
که خشک...
پر بزن، چنان که تیر
در میانِ تیره‌گی
بی‌خیالِ منظری که می‌شود فقط ندید
آه ای کبوترِ سفید!

#اکرام_بسیم
@ikrsim

آرامگاه خواجه عبدالله انصاری، شمال‌غرب شهر هرات، ناحیهٔ گازرگاه.

قطعه‌ای که در یکی از عکس‌ها می‌بینید و به شرح زیر است، به خط حسن‌خان شاملو، حاکمِ هنرمندِ هرات در دورهٔ صفوی است:

دهد تا ساقی عرفان دلت را جام هشیاری
در آ در بزمگاه خواجه عبدالله انصاری
بوَد لوح مزارش نازنین سروی که از شوخی
ملایک را چو قمری کرده گرم ناله و زاری

عکس‌ها از امروز

@ikrsim

بر رود اینجا، طعنه‌زنی جو می‌کرد
بر کوه سری، سنگِ ترازو می‌کرد
مسئولِ عزیزِ دست‌روکردن، بود-
فی‌الواقع مست‌پول و پارو می‌کرد

#اکرام_بسیم

@ikrsim