🔹 هنگامی که تالکین، جهان ارباب حلقه‌ها را می‌آفرید، به‌احتمال قوی از شباهت ساختاری قابل توجه آن با جهان‌بینی زرتشتی، به ویژه در حد نهایی آن، آنگونه که در بُندَهِش بازتاب یافته، آگاه نبود.

در هر دو جهان‌بینی، آفریدگار تنها منبع نیکی‌هاست. نیروی اهریمنی، از بیرون بر آن وارد می‌شود و جهان را آلوده می‌کند. اهریمن به آفرینش اورمزد یورش می‌برد، ملکور به آردا. اگرچه اندیشه ثنویت در تالکین به اندازه بندهش ریشه‌ای نیست؛ در هر دو سنت، شر نه صرفا خطایی اخلاقی؛ وانکه نیرویی کیهانی برای ویرانگری و فساد است. تاریخ نیز در هر دو چونان کشمکشی طولانی میان خیر و شر تصویر می‌شود که سرانجام به شکست شر و بازسازی و نوزایی آفرینش می‌انجامد.

البته هیچ مدرک مستقیمی در دست نیست که نشان دهد تالکین اسطوره‌شناسی خود را مستقیما بر جهان‌بینی زرتشتی‌، به‌ ویژه بر بندهش بنا نهاده باشد. خود او کتابش را کتابی کاتولیکی با اثرپذیری از اساطیر شمال اروپا معرفی می‌کرد. آنچه ازین هم‌سنجی با اطمینان میتوان گفت این است که دو بستر فرهنگی و زمانی متفاوت، به الگویی همسان برای فهم رابطه خیر و شر دست یافته‌اند.

#گفتاورد
#quote
🔸🔸
@homerbooks
@homerquotes