درباره کتاب شور زندگی
زندگینامه ونسان ونگوگ، شاید یکی از تلخترین و ماندگارترین زندگینامههایی باشد که میتوانید در طول زندگی خود بخوانید. یک کتاب تلخ، اما به اعتقاد من بسیار زیبا.
وقتی کتاب را میخوانید پی میبرید که ونگوگ در طول زندگی خود هیچ اعتبار و شهرتی کسب نکرده و در تمام مراحل زندگی خود وابسته به برادرش بوده است. برادرش، تئو، به معنای واقعی کلمه فردی شگفتانگیز است که هیچگاه امید خود را نسبت به ونگوگ از دست نداد و همیشه او را حمایت میکرد. حمایتی همیشگی که اگر نبود زندگی ونسان خیلی زودتر به پایان میرسید.
قبل از اینکه این کتاب را بخوانم، نقاشیهای ونگوگ را میدیدم ولی هیچ زیبایی در آنها پیدا نمیکردم. در این زمینه هیچ اطلاعاتی در اختیار نداشتم و به طور کلی از هنر سررشتهای نداشتم اما بعد از خواندن کتاب شور زندگی بعد از خواندن سختیهایی که ونگوگ تحمل کرده بود و بعد از آگاه شدن از موقعیتهایی که ونسان در آن نقاشی میکرد، با دید کاملا متفاوتی میتوانستم نقاشیهای او را درک کنم. نقاشیهایی که اکنون به نظرم فوقالعاده عالی و چشم نواز هستند.
تقریبا همه مراحل زندگی ونگوگ همراه با فقری شدید و عذابآور همراه بود، فقر و دردی که باعث شد ونگوگ بتواند نقاشیهایی جاوندانه خلق کند.
آرزوی نیل به موفقیت، دیگر از وجود ونسان رخت بربسته بود. او نقاشی می کرد زیرا مجبور بود نقاشی کند، زیرا این کار او را از عذاب روحی نجات می داد، زیرا نقاشی افکار او را متفرق می ساخت. او قادر بود بدون همسر، خانه و فرزند زندگی بگذراند، قادر بود بدون عشق، دوستی و سلامتی سر کند، قادر بود بودن سرپناه، آسایش و غذا سر کند، حتی قادر بود بدون خداوند نیز سر کند. اما نمی توانست بدون آن چه که بزرگتر از خود او بود، آنچه تمام زندگی اش بود سر کند، و آن، قدرت و توانایی خلق کردن بود.
شور زندگی
ایروینگ استون
https://t.me/hezar_khom
🔃📄4⃣زندگینامهونگوگ
Post #5871
1.56K
- ❤ 13
- 👏 4
- 👍 2
- 🙏 2