آناییس میگوید:
"جبهه گیری سفت و سخت در برابر ناشناختهها و امور ناآشنا نشانه احساس ناامنی شدید است."
ما از گمشدن، بلاتکلیفی، عدم قطعیت و رازآلودگی زندگی هراس داریم و میخواهیم از قبل، وقایع و حتی رفتار انسانها را پیشبینی کنیم تا مبادا چیزی خلاف انتظارمان رخ بدهد، تا بتوانیم به هر قیمتی که شده، سکان زندگی را در دست بگیریم.
نقشه هایی برای گم شدن، ربکا سولنیت،ترجمه نیما.م.اشرفی،ص۱۳
سولنیت، با تکیه بر دیدگاهِ آناییس، به ریشهیابی یکی از بنیادینترین ترسهایِ انسانِ مدرن میپردازد: ترس از ناشناخته. او نشان میدهد که «جبههگیری» در برابر آنچه نمیدانیم، نه از سرِ قدرت، که از سر«ضعف» و «ناامنی» است. ما برایِ آنکه سکانِ زندگی را محکمتر در دست بگیریم، هراسان، به پیشبینیِ وقایع و رفتاردیگران پناه میبریم؛ غافل از آنکه این «کنترلِ واهی»، خود بزرگترین مانعِ زیستن است. سولنیت با این نگاه، ما را به «رها کردنِ سکان» و «سپردن خود به جریان ناشناختهها» دعوت میکند همانجایی که «گمشدن» نه یک شکست، که آغازیست برایِ یافتن مسیری که هرگز نقشهای بر آن کشیده نشده است.
💎ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom
Post #13153
712


- ❤ 8
- 👍 2
- 🙏 1