#روان‌درمانی_اگزیستانسیال، اروین د. یالوم، نشر نی، ترجمه سپیده حبیب، ص ۵۷
این پارادوکس، فرمول روان‌شناختی یالوم برای تغییر زندگی است. او با ارجاع به هایدگر، دو شیوه‌ی زیستن را معرفی می‌کند:
۱. فراموشی هستی: غرق شدن در روزمرگی، اشیاء و «آن‌ها». ما در این مرتبه، مصرف می‌شویم و از هستی غافلیم.
۲. اندیشیدن به هستی: آگاهی از مرگ، ما را از خواب غفلت بیدار کرده و به مرتبه‌ی «بودن» پرتاب می‌کند. این حالت، فرد را به حیرت از «هستیِ» چیزها وامی‌دارد.
حس کردن سایه‌ی مرگ، ما را به زندگی اصیل‌تر، مسئولانه‌تر و آگاهانه‌تر سوق می‌دهد. مرگ، نه پایان معنا، بلکه انگیزه‌ای برای خلق آن است. اندیشه‌ی مرگ، ما را از مرتبه‌ی «اشیاء» به «بودن» منتقل کرده و از زندگی ناآگاهانه نجات می‌دهد.
💎ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom