«لذتِ زیبایی‌شناختی، در یک کلام، عبارت است از رهاییِ موقتِ آگاهی از بندگیِ اراده؛ یعنی فراموش کردنِ خویشتن به عنوان یک فردِ درگیرِ نیاز، تا جهان تنها به مثابه یک "تصویر" ادراک شود و نه منشأ رنج.»شوپنهاور تکنیکی روانی را به ما می‌آموزد: تغییر زاویه دید. او می‌گوید هرگاه فشارِ زندگی، نیازها و اضطراب‌ها به شما هجوم آورد، به هنر (یک تابلو نقاشی، یک قطعه موسیقی یا حتی زیباییِ یک درخت) پناه ببرید.
و به جای تملک، تماشا کنید: گاهی به جای «تلاش برای به دست آوردنِ جهان»، فقط «تماشاگرِ جهان» باشیم. در لحظه‌ی تماشا، آن «منِ رنجور» که همیشه چیزی می‌خواهد، ساکت می‌شود و آرامش جای آن را می‌گیرد.
#شوپنهاور
💎ادمین #زهرا_م
«هنر، رنجِ زندگی را به زیباییِ تماشا بدل می‌کند.»
https://t.me/hezar_khom