«انسان‌ها باور دارند که با دانستن بیشتر، زندگی بهتری خواهند داشت. اما هر دانشی که از تجربه جدا باشد، فقط یک نادانی تازه به وجود می‌آورد».
جملاتی که از میان تمام کپی‌برداری‌ها، شکست‌ها و تلاش‌های بی‌پایان دو شخصیت داستان سربرمی‌آورد، در واقع تمام آن چیزی است که فلوبر قصد گفتنش را دارد:
دانشی که ریشه در زندگی نداشته باشد، نه رستگاری می‌آورد و نه درک درست و ریشه‌داری ایجاد می‌کند. چنین دانشی مانند گردابی است که انسان امروزی را در انبوهی از اطلاعات، تئوری‌ها و کتاب‌ها غرق می‌کند.
در نگاه فلوبر، «حماقت» از همین نقطه آغاز می‌شود: «خیال دانستن» و نه «نادانی».
📗بووار و پِکوشه
👤گوستاو فلوبر
🔁افتخار نبوی نژاد
https://t.me/hezar_khom
Post #10464
424
- ❤ 5
- 👍 4
- 🙏 2
- 👏 1