⚠️ خبر نه ربیع (6)

🔹چکیده مباحث:
بر خلاف مصادر امامیه که در آنها هیچ خبری در عید دانستن نه ربیع در دست نیست، و تنها از قرن 8 به بعد گزارشی مجهول در برخی منابع راه یافته، در چند مصدر نصیریه قرن 3 تا 5 (بنا بر فحص ناقص نگارنده) دست کم 6 خبر در این زمینه وجود دارد، که:
- در اسناد آنها سرشناس ترین شخصیت های غالیان خطابیه و نصیریه وجود دارند.
- در متن عموم این اخبار شواهد آشکار غلو وجود دارد، مانند الوهیت اهل بیت، قطبیت سران غلو که در احادیث امامیه شدیداً لعن شده اند و...
- عموم این اخبار ناظر به پیشینه عجمی ایرانی و گاه آداب مجوس هستند، که در منابع متقدم تر امامیه به این رویکرد عجمی اشاره شده است.
- تنها یک خبر عید نه ربیع در این مصادر با وجود داشتن سند نصیری متصل، به دلیل صراحت کم ترش در غلو و مجهول بودن اکثر راویان آن نزد امامیه، و نسبت آن به یک راوی عامی (محمد بن العلاء الهمدانی) و یک راوی امامی (احمد بن اسحاق)، مجال راه یابی در برخی منابع ضعیف متأخر را یافته است.
- مناسبت این خبر با عنصر ایرانی، گسترش رویکرد عامیانه شعائری، برداشت نادرست عوام از ادله برائت و تقیه، تسامح ورزی در سنن، اطلاعات ناقص معاصران از مصادر متقدم امامیه، بدبینی نا به جا به آرای عالمان متقدم امامیه (که ایشان خود واسطه معارف صحیح بوده اند) و... زمینه شهرت این خبر منبع نصیری در دوران اخیر شده است.

👌با این وجود باید گفت، حتی بدون اطلاع از منابع نویافته نه ربیع باز هم بی شک خبر نو مشهور این عید اشکالات سندی و متنی بسیار دارد. (t.me/gholow2/282) و جای آن نیست که برخی به استناد فراز «وَ يَوْمُ إِذَاعَةِ السِّر» و بدین ادعا که «نسبت به برائت از دشمن اصلی اهل بیت ع روزی غیر از نهم ربیع وجود ندارد» از این ضعف ها چشم پوشند، و بر این اساس ثمره برداشت خلاف ضروری خود را علنی نموده و ناخودآگاه تلاش کنند تا آن همه اصرار اهل بیت ع بر رعایت تقیه را بر باد دهند. چه آنکه در شیعه مسأله برائت با تقیه پیوند خورده، (نمونه: t.me/sohof2/414) و ادله تقیه هم کمتر از برائت نیستند. اصلاً مگر قرار بوده روزی مختص برائت داشته باشیم؟ اگر اهل بیت می خواستند خودشان چنین روزی را قرار می دادند. و از سویی اگر در جامعه تفریط و کم اطلاعی نسبت به برائت وجود دارد، راهکار آن آگاهی دادن ایشان از ادله معتبر کتاب و سنت است؛ نه خرق تقیه و افراط! چه آنکه این افراط ها نه تنها عقیده برائت را به نیکی تفهیم نمی کند، که موجب بیزاری نا آگاهان از اصل برائت می شود. هم چنانکه رویکرد تفریطی تقریب و وحدت فریقین نیز در عمل در افراط در جامعه بی اثر نبوده است. (ببینید: t.me/sohof2/1003)
@gholow2