⚠️آقای حسن زاده آملی حدیث قرب فرائض را از کجا آورده اند؟!

حدیث قرب نوافل را همگی شنیده ایم. صوفیان بر اساس این حدیث، مقام دیگری تراشیده‌اند که به آن قرب فرائض می‌گویند و معتقدند از قرب نوافل بالاتر است؛ زیرا در آن، انسان گوش و چشم و دست خدا می‌شود؛ نه آن که خدا گوش و چشم و دست انسان باشد!
آقای حسن زاده آملی و شاگردش صمدی آملی، در کتابهای خود حدیثی با این مضمون آورده‌اند؛ امّا هیچ گونه سندی برای آن ذکر نکرده‌اند.
نکته جالب آن جا است که مقتدا و مرشدِ جناب حسن زاده، «ابن عربی» تصریح کرده است که روایتی در این باره وجود ندارد!
مؤید سخن ابن عربی آن که اگر چنین حدیثی وجود داشت، حتماً صوفیان برای اثبات دیدگاه خود ذکر می کردند.
البته سستی دیدگاه صوفیه بسیار روشن است؛ زیرا در حدیث قرب نوافل، فرض بر این است که انسان، فرائض را انجام داده است و گر نه چگونه ممکن است کسی بدون انجام فرائض، به مقامی که در حدیث آمده است، برسد؟! بنابراین قرب نوافل، مشروط به انجام فرائض و بالاتر از آن است.

شرح مطلب در این آدرس:
alasar.blog.ir/1396/05/21/ghorbefaraez

@gholow2