🔺شیخیه و چهره واقعی ایشان

... در باره فرقه شیخیه، که به تعبیر برخی از محققین شناخت آن در فهم رویکرد غلات متقدم بسیار مفید است، نقد های متعددی نگاشته شده است.
و به خصوص در مورد مدعاهای شیخ احمد احسایی در باب توحید و اسماء و صفات الهی می توان به کتاب ارزشمند «کفایة الموحدین» نوشته مرحوم سید اسماعیل عقیلی طبرسی رجوع کرد، که بحثی بسیار مفصل و مفید دارد. (چاپ تحقیقی جدید آن در هشت مجلد در دست انتشار بلکه نزدیک به نشر است).
آثار مختصرتر مختلف دیگری نیز در خصوص نقد شیخیه در دست است، که از آن جمله کتاب «تحلیلی بر تاریخ و عقاید فرقه شیخیه» اثر احمد خدایی می باشد.
در پیام های پیشین و آدرس های کانال زیر نیز مطالبی در این زمینه وجود دارد:
telegram.me/erfanvatasavof/598
telegram.me/erfanvatasavof/967

هم چنین باید تذکر داد که برخی از کسانی که بر اساس نگاه سطحی و ظاهربینی در این زمینه قلم زده اند، توهم نموده اند که «شیخیه شیعیانی هستند که در جزئی و کلی سعی در تبعیت از امامان معصومین(ع) داشته و جز فرمایش آن بزرگواران که مسلماً مأخوذ از کتاب خدا و سنت پیغمبر (ص) است، به چیزی از یافته‌های عقول ناقصه، قیاس‌ها و سلیقه‌های شخصیه اشخاص عادی در دین خدا اعتماد نمی‌کنند.»
در حالی که بر محقق مخفی نیست که بسیاری از اهالی فرق منحرفه شعارهای زیبای لزوم تبعیت کامل از شرع و اهل بیت علیهم السلام را پوششی برای آراء باطل خود قرار داده اند. نمونه روشن این مطلب غلات نصیریه اند، که البته اخبار آنان مورد توجه شیخیه نیز بوده است. این فرقه گرچه شنیع ترین عقاید خلاف توحید مانند حلول و تفویض و حتی تألیه حجج و... را داشته اند، خود را اهل توحید می نامیده اند! و یا فرقه صوفیه که تشبیه خدا به خلق، و یا عالم پنداری خدا و حتی انکار خلق در جای جای آثار ایشان دیده می شود، دائم دم از خدا و توحيد مي زنند. تأکید اولیه برخی عارفان بر شرعیات، در ضمن دفاع شدید از اباحی گران و عبارات آنان در این زمینه؛ تأکید بر ولایت و برائت در کنار معصوم پنداری دشمن ترین نواصب و... مثال هایی از این دست است.
بنظر می آید ادعای توبه از غلو در اخبار بسیاری از متهمین به غلو نیز در همین راستا بوده باشد.
نیز ببینید:
telegram.me/gholow2/217