‏🔶 ۶/۶

آرناب داتا از سال ۲۰۲۲ به‌طور مستمر درباره سیاست SPR می‌نویسد و استدلال می‌کند که سازوکار مبادله‌ای فراتر از پر کردن دوباره غارها عمل می‌کند: قیمتی پیش‌فروش قفل‌شده سیگنالی به تولیدکنندگان می‌دهد در زمانی که خروجی جدید شیل‌نفت شش تا نه ماه برای راه‌اندازی طول می‌کشد؛ این سیگنال می‌تواند سرمایه‌گذاری‌ای را تحریک کند که نیاز به آزادسازی اضطراری در آینده را کاهش دهد. در فوریهٔ ۲۰۲۴، داتا و دیلپ سینگ (Daleep Singh) — که آن زمان بین دو سمت دولتی می‌چرخیدند — در Financial Times پیشنهاد کردند تا SPR به «ذخیرهٔ مقاومت استراتژیک» وسیع‌تری تبدیل شود که بر پایهٔ جعبه‌ابزار ثبات مالی فدرال رزرو ساخته شده است و استدلال کردند استاندارد پوشش ۹۰ روزه واردات IEA برای کشوری طراحی شده بود که به واردات وابسته است؛ در حالی که ایالات متحده دیگر چنین وابستگی‌ای ندارد. این استدلال پس از آن به قانون‌گذاری راه یافت، هرچند نه برای نفت مستقیم: قانون دوحزبی SECURE Minerals Act که در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶ معرفی شد و توسط Employ America و حدود دوازده گروه دیگر تأیید شد، شرکت «ذخیرهٔ مقاومت استراتژیک» را می‌سازد؛ این شرکت به‌طور صریح بر پایهٔ SPR مدل‌سازی شده اما حوزهٔ آن به معادن بحرانی محدود می‌شود، نه نفت خام. خود SPR همچنان تحت قانون اصلی ۱۹۷۵ باقی می‌ماند.

نتیجه‌گیری

سطح مطلق SPR به‌طور واقعی تاریخی است. اما از زمانی که ایالات متحده در سال ۲۰۲۰ به‌یک صادرکنندهٔ خالص نفت تبدیل شد، دیگر ملزم به رعایت الزام ۹۰ روزهٔ موجودی خالص‑وارداتی IEA نیست؛ در عوض باید بیش از ۴۰ درصد هر آزادسازی جمعی IEA را تأمین کند — دقیقاً همان ۴۳ درصد سهمی که در مارس متعهد شده بود. چند سال پیش سؤال ساده بود: آیا ذخیره کم است یا خیلی کم؟ به‌نظر می‌رسد که هر دو درست است، با هر معیار تاریخی.

اکنون سؤال باریک‌تر و برای بازارهای نفت و امنیت انرژی بلندمدت مهم‌تر است: آیا سازوکار پرکردن مجدد مبتنی بر مبادلات و حق‌الزحمه‌ها، که برای اولین بار در این مقیاس آزمایش می‌شود، می‌تواند ذخیره را سریع‌تر از نگهداری به‌تاخیر افتاده و جنگ هنوز حل‌نشدهٔ خاورمیانه بازسازی کند؟ برای مدتی نگهداری به‌تاخیر برتری داشت، اما نشانه‌های کمی وجود دارد که جنگ به‌زودی به پایان برسد؛ اثرات آن بر بازارهای نفت در حال احساس است، به‌طوری‌که در سپتامبر قیمت نفت بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه شد و محصولات پالایشی مانند دیزل به اوج‌های تاریخی رسیدند.

فشار اضافی ناشی از کاهش ذخایر خام، سفتی و نگرانی‌های بازار را تشدید می‌کند، به‌ویژه چون بازار دوباره پیش‌بینی می‌کند احتمال نیاز به آزادسازی دیگر وجود دارد، در حالی که SPR در حال آماده‌سازی برای پرکردنی است که ممکن است یک سال یا بیشتر به طول انجامد. حتی بدون آزادسازی دیگر از SPR، اگر درگیری حل نشود، بشکه‌های کافی برای افزودن به SPR بدون ایجاد دور دیگر افزایش قیمت وجود ندارد؛ بازار حتی سفت‌تر خواهد شد.

جیمی وبستر شریک و مدیر در BCG است و به‌عنوان مدیر عملیات مرکز تأثیر انرژی BCG فعالیت می‌کند. او همچنین پژوهشگر غیرمقیم در موسسهٔ Payne مؤسسهٔ کالج معدن کلرادو و در مرکز جهانی تحلیل انرژی است. بیش از دو دهه تجربه در تحلیل بازارهای انرژی برای سطوح اجرایی دارد.

مورگان دی. بازیلیان پژوهشگر ارشد غیرمقیم در مرکز انرژی جهانی آتلانتیک‌کونسل و مدیر موسسهٔ Payne برای سیاست عمومی و استاد در کالج معدن کلرادو است. پیش از این متخصص ارشد انرژی در بانک جهانی بود و بیش از دو دهه تجربه در امنیت انرژی، منابع طبیعی، امنیت ملی، فقر انرژی و امور بین‌المللی دارد.

در ارتباط بمانید

برنامه را بررسی کنید

مرکز جهانی انرژی راهکارهای سیاستی عملی و بی‌طرفانه‌ای را توسعه می‌دهد و ترویج می‌کند تا امنیت انرژی جهانی را تقویت، فرصت‌های اقتصادی را گسترش و آینده‌ای پایدار در حوزه انرژی را فراهم سازد.