‏🟣 ۳/۳

«کسی با مقداری غله می‌آمد، کسی با گلابی، کسی با چغندر. آن‌ها این موارد را بین خود تعویض می‌کردند.» اولنا هنی‌تسکا، خبرنگار اوکراینی از ناحیه خرسون که با مادر دوستی که توانست فرار کند در تماس است، گفت. «او گفت خوشحال است که کمی غله به دست آورده. و این غله معمولی نبود؛ نوعی بود که فقط در آب گرم خیس می‌کنی و برای یک هفته تمام می‌خوری.»

پس از آنکه روس‌ها در ژوئن ۲۰۲۳ سد کاخوفکا را خراب کردند، اولشکی و شهرک‌های اطراف هرگز خدمات اساسی را به‌طور کامل بازنشانی نکردند. مشکلات مداوم در برق، گاز و ارتباطات ادامه داشت و کمبود جدی آب آشامیدنی وجود داشت. قبرستان‌ها، بیمارستان‌ها و سردخانه‌ها زیر آب رفتند و مردگان بدون تدفین رها شدند.

«دوست من که از سیل آنجا جان سالم به در برد، گفت در حیاط‌های مردم تعداد زیادی جسد پخش شده بود.» اولنا افزود. «او پس از سیل، در حالی که آب تا کمر رسیده بود به خانه‌اش می‌رفت و می‌گفت لاشه‌ها در آب شنا می‌کنند.»

طبق اظهارات مقامات اوکراینی، حدود ۲٬۰۰۰ غیرنظامی در اولشکی اشغال‌شده باقی مانده‌اند که حداقل ۴۵ کودک را شامل می‌شود. از ۱۳ شهرک این جامعه، پنج شهرک به‌طور کامل و سه شهرک دیگر حدود ۸۰ درصد تخریب شده‌اند.

در برخی روستاها تنها چند نفر باقی مانده‌اند: در یکی شش یا هفت نفر، و در دیگری دوازده نفر ساکن هستند.

«حتی در شهرک‌هایی که نبرد مستقیم در آن‌ها رخ نمی‌دهد و فاصله‌شان از خط مقدم بیشتر است، خروج بسیار دشوار است.» الکساندر تولوکونیکوویچ، معاون رئیس اداره نظامی منطقه خرسون، گفت. «مردم در ایستگاه‌های بازرسی روسی متوقف می‌شوند، تحت فیلتر قرار می‌گیرند، تلفن‌ها و وسایل دیگرشان بازرسی می‌شود و حتی به کوچک‌ترین شبهه می‌توانند بازداشت شوند.»

روسی‌ها غیرنظامیان را هدف مشروع می‌دانند و مین‌های کوچک‌سوز را از پهپادهایی می‌اندازند که میان برگ‌های زمین مخفی می‌شوند. وقتی مردم برای پنهان شدن از پهپاد حمله می‌دوند، به جای نگاه به زمین، به آسمان خیره می‌شوند و بر روی این مین‌ها قدم می‌گذارند.

«در پنج دقیقه می‌توانند این «گلبرگ‌های» کوچک را در همه جا پخش کنند.» اولنا که خود قربانی حمله پهپادی شده بود، افزود. «می‌توانید بدانید منطقه مین‌گذاری شده است اما هنوز نمی‌توانید مین‌ها را ببینید.»

هولا پریستان، استارا زبوریوکا، هورنوستایوکا، زاودیوویکا، کاخوفکا و نووا کاخوفکا دیگر شهرک‌هایی هستند که در همان چنگ مرگ اولشکی گیر کرده‌اند اما سرخط‌های بین‌المللی را به خود جلب نکرده‌اند.

«هر جا که ساختمان‌های آپارتمانی باشد، جایی که روس‌ها بتوانند مواضع پهپاد خود را به‌دلیل سهولت پرتاب از آنجا مستقر کنند، جایی که زیرزمین کافی برای مخفی شدن داشته باشند، تمام این شهرک‌ها می‌توانند به اولشکی تبدیل شوند.» اولنا گفت. «استفاده از غیرنظامیان به‌عنوان سپر انسانی برای آن‌ها راحت است.»

با وجود چندین تلاش ناموفق برای تخلیه و درخواست وزیر خارجه اوکراین برای فراهم کردن دسترسی سازمان‌های بین‌المللی، هنوز هیچ گذرگاه انسانی برای غیرنظامیان ایجاد نشده است. سازمان ملل می‌گوید روس‌ها اجازه ورود پرسنل خود به این منطقه را نمی‌دهند.

در بسیاری از موارد مردم مانده‌اند چون فکر می‌کردند جنگ طولانی نخواهد شد. برخی دیگر نتوانستند بروند و اکنون تنها امید این است که مسکو موافقت کند تا یک گذرگاه انسانی بدون مین، پهپاد یا فیلتر فراهم شود.

الینا بکتوا پژوهشگر برنامهٔ مقاومت دموکراتیک در مرکز تحلیل سیاست‌های اروپایی (CEPA) است. او نویسندهٔ مجموعهٔ «پشت خط‌ها» است؛ پایگاه داده و سری مقالاتی که به سرزمین‌های موقتاً اشغال‌شدهٔ اوکراین می‌پردازد.

نشریهٔ آنلاین Europe’s Edge متعلق به مرکز تحلیل سیاست‌های اروپایی (CEPA) است و به موضوعات کلیدی در دستور کار سیاست خارجی در سراسر اروپا و آمریکای شمالی می‌پردازد.

تمامی نظراتی که در Europe’s Edge مطرح می‌شوند، صرفاً به نویسندهٔ آن تعلق دارد و لزوماً موضع مؤسسات یا خود مرکز CEPA را نشان نمی‌دهد.

CEPA در تمام پروژه‌ها و نشریات خود، سیاست سخت‌گیرانه‌ای برای حفظ استقلال فکری اعمال می‌کند.