‏🔵 ۳/۵

شو یانجون (Xu Yanjun) در سال ۲۰۲۱ محکوم شد و دستیار او، جی چائوچون (Ji Chaoqun) کمی پس از آن در سال ۲۰۲۲ محکوم گشت (CNA، ۹ مارس ۲۰۲۳؛ Guancha، ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴). با این حال، در نوامبر ۲۰۲۴ هر دو نفر آزاد و به چین بازگردانده شدند، پیش از اتمام حکمشان. این نخستین مورد شناخته‌شده‌ای بود که پکن برای بازپس‌گیری پرسنل اطلاعاتی دستگیر شده توسط ایالات متحده مذاکره کرد (Chicago Tribune، ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴؛ VOA Chinese، ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴).

در عوض، پکن دو شهروند آمریکایی محکوم به «جاسوسی» و یک نفر دیگر که تحت حکم اعدام برای قاچاق مواد مخدر بود، آزاد کرد. عدم ارائه مدارک توسط چین درباره این پرونده‌ها این احتمال را برمی‌انگیزد که پکن این سه نفر را گروگان گرفته تا در ازای آن‌ها شهروندان خود را از ایالات متحده بازگرداند. این تبادل به‌ویژه قابل توجه بود چون برای اولین بار پرسنل اطلاعاتی چین که در آمریکا دستگیر شده بودند، بازگشت یافتند.

تا جایی که به‌صورت عمومی شناخته شده است، پکن پیش از این از تلاش برای بازپس‌گیری جاسوسان دستگیرشده خود دوری می‌کرد. در یکی از موارد برجسته، چی ماک (Chi Mak) که به‌مدت بیست سال عملیات سرقت فناوری بسیار مؤثر و طولانی‌مدتی در جنوب کالیفرنیا رهبری می‌کرد، پس از محکومیت ۲۰۰۷ نادیده گرفته شد. او در اکتبر ۲۰۲۲ در همانجا در سن ۸۲ سالگی درگذشت (Substack/HUMINT، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵؛ Sina.com، ۱ مه ۲۰۰۷).

پلتفرم‌های تجاری اطلاعات‌گران را در داخل کشور می‌نشینند

از زمانی که تبادل زندانیان بین ایالات متحده و چین مذاکره شد، روش‌های اطلاعاتی چین بر جذب و مدیریت مبتنی بر فناوری تأکید کرده‌اند و نشان می‌دهند پکن تعویض زندانیان را ابزاری می‌داند که به‌ندرت به کار می‌رود. MSS یک روند کاری ایجاد کرده که افسران را در داخل مرزهای چین نگه می‌دارد و خطر شناسایی توسط سرویس‌های امنیتی خصمانه را کاهش می‌دهد. همان‌طور که سرویس امنیتی بلژیک اشاره کرد، جذب و مدیریت «افراد مورد علاقه» اکنون «اغلب در چین یا از چین انجام می‌شود» (VSSE، ۱۴ ژانویه ۲۰۲۵).

ارزیابی‌های کشورهای پنج چشم که مواردی در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا‑اقیانوسیه بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۶ را پوشش می‌دهند، تحول مشابهی را در عملیات‌های اطلاعاتی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) توصیف می‌کنند. سرویس‌های چینی به‌طور فزاینده‌ای با استفاده از لینکدین و سایر پلتفرم‌های شبکه‌سازی حرفه‌ای، شناسایی و ارزیابی را در مقیاس صنعتی انجام می‌دهند، هدف‌ها را ترغیب می‌کنند تا به‌عنوان گام اولیه کار مشاوره‌ای پرداختی ظاهراً مشروع انجام دهند و واسطه‌های کشورهای ثالث و بخش خصوصی را به‌عنوان پوشش‌های عملیاتی به کار می‌گیرند. به این شکل، آن‌ها مدل جذب تجاری استعدادهای صنعت نیمه‌رسانا را اتخاذ کرده‌اند (Five Eyes، ۶ مارس). سرویس امنیتی بریتانیا (MI5) به‌طور جداگانه و مشخص، این روش شکارگری شبیه به لینکدین — شامل دو حساب شناسایی‌شده به نام‌های آماندا کیو (Amanda Qiu) و شرلی شین (Shirly Shen) — را به MSS نسبت داده است و نشان می‌دهد تغییر به‌کارگیری جذب آنلاین نه تنها در خدمات اطلاعاتی نظامی بلکه در خدمات اطلاعاتی غیرنظامی نیز گسترش یافته است (BBC، ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵).

استخدام کوین مالوری (Kevin Mallory)، افسر پیشین سیا و آژانس اطلاعات دفاعی (Defence Intelligence Agency) در سال ۲۰۱۷ توسط MSS پیش‌زمینه‌ای بود. مالوری که در وضعیت مالی دشواری بود، توسط یک تماس در لینکدین که خود را نماینده آکادمی علوم اجتماعی شانگهای (Shanghai Academy of Social Sciences) — اندیشکده‌ای با روابط مستند به اطلاعات چین — معرفی کرده بود، جذب شد و برای یک نقش «مشاوره‌ای» با پرداخت هزینه پیشنهاد دریافت کرد. سپس این رابطه از طریق ملاقات‌های حضوری در شانگهای، نه در ایالات متحده، پیشرفت کرد (DOJ, 17 May 2019). اگرچه مالوری پیش از آنکه بتواند عملیات جاسوسی بلندمدت راه‌اندازی کند دستگیر شد، به‌نظر می‌رسد این پرونده به جای تضعیف اعتماد پکن به روش‌های جذب از راه دور، آن را تقویت کرده است.