‏🔴 ۵/۷

غزه‌ای‌ها رویکردی عمل‌گرایانه دارند. در نظرسنجی عرب‌بارومتر اکتبر ۲۰۲۵، وقتی از پاسخ‌دهندگان در هر دو سرزمین فلسطینی اشغالی پرسیده شد که آیا از نرمال‌سازی روابط دیپلماتیک کشورهای عربی با اسرائیل حمایت می‌کنند، تنها ۱۱٪ پاسخ مثبت دادند. اما نسبت به فلسطینیان ساکن کرانه باختری، درصد حمایت غزه‌ای‌ها به‌مراتب بالاتر بود؛ تقریباً یک نفر از هر پنج. در مقابل، در نظرسنجی عرب‌بارومتر اکتبر ۲۰۲۳، تنها ۱۰٪ از غزه‌ای‌ها نرمال‌سازی را می‌خواستند و ۵٪ از فلسطینیان کرانه باختری همین نظر را داشتند. در سال ۲۰۲۵، وقتی از پاسخ‌دهندگان پرسیده شد که آیا نرمال‌سازی عرب‑اسرائیلی را در صورتی که به ایجاد یک دولت فلسطینی مرتبط شود (شرطی که عربستان سعودی به‌تازگی بر آن تأکید کرده) می‌پذیرند، نیمی از غزه‌ای‌ها و بیش از یک‌چهارم فلسطینیان کرانه باختری گفتند بله.

داده‌ها واضح بود: غزه‌ای‌ها نسبت به درگیری مسلحانه، بیشتر از فرایند صلح حمایت می‌نمایند. نتایج نظرسنجی همچنین یک تصور غلط گسترده را زیر سؤال برد. اکثر غزه‌ای‌ها استقلال را بر انتقام‌جویی از اسرائیل ترجیح می‌دهند. دلیل اصلی مخالفت فلسطینیان با نرمال‌سازی این است که ممکن است این روند بدون استقلال فلسطین پیش برود؛ وقتی استقلال به شرط اضافه شود، حمایت از این مفهوم به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد.

به سوی نو

فلسطینیان به‌طور قاطع بر این باورند که رهبران فعلی‌شان به آن‌ها ناکام مانده‌اند. برای دهه‌ها، سیاست فلسطین حول دو جناح کلیدی می‌چرخید: فتح، حزبی که ادارهٔ فلسطین را کنترل می‌کند، و حماس. تحلیلگران اغلب فرض می‌کردند که کاهش حمایت از یکی، به نفع دیگری است. اصلاح ادارهٔ فلسطین بهتر از وضعیت فعلی است، اما واضح است که اصلاح جامع‌تری از نظام سیاسی فلسطین ضروری است. تا به امروز، اکثر فلسطینیان نه حماس و نه ادارهٔ فلسطین را حمایت نمی‌کنند. در نظرسنجی عرب‌بارومتر اکتبر ۲۰۲۵، وقتی از فلسطینیان ساکن کرانه باختری پرسیده شد که به کدام حزب سیاسی نزدیک‌ترند، ۲۴٪ حماس و ۱۸٪ فتح را نام بردند؛ ۵۱٪ هیچ حزبی را انتخاب نکردند، «نمی‌دانم» یا پاسخی ندادند. تنها ۲۳٪ به حاکمیت ادارهٔ فلسطین اعتماد داشتند که نسبت به ۱۹٪ در سال ۲۰۲۳ پیشرفت کمی بود. اعتماد به رئیس ادارهٔ فلسطین، محمود عباس، حتی کمتر بود؛ فقط ۱۹٪.

در نظرسنجی ۲۰۲۳ ما، تنها ۲۹٪ از غزه‌ای‌ها به دولت حماس اعتماد داشتند؛ ۷۲٪ فساد گسترده‌ای در نهادهای دولتی را نقد کردند. اگرچه این نظرسنجی سؤال‌های کمتری دربارهٔ چشم‌انداز کلی سیاسی فلسطینیان در غزه نسبت به کرانه باختری داشت (به‌منظور گنجاندن سؤال‌های بیشتر دربارهٔ نیازهای فوری غزه‌ای‌ها)، واضح بود که حملهٔ وحشتناک حماس در ۷ اکتبر به اسرائیل و جنگ پس از آن، در درازمدت هیچ حمایتی برای آن به‌دست نیاورد. در نظرسنجی اکتبر ۲۰۲۵، تقریباً همان درصد غزه‌ای‌ها — فقط یک‌سوم — به دولت باقی‌مانده تحت رهبری حماس اعتماد کردند.

فلسطینی‌ها به‌راحتی نمی‌خواهند که یا حماس یا فتح رهبری آن‌ها را بر عهده بگیرند. وقتی از آن‌ها پرسیده شد که در یک انتخابات فرضی مجلس که همان احزاب شرکت‌کننده در سال ۲۰۰۶ حضور داشتند، چه کسی را انتخاب می‌کنند، ۱۶٪ از فلسطینیان در هر دو قلمرو فتح را برگزیدند و ۱۹٪ گفتند که از فهرست «تغییر و اصلاح» حماس حمایت می‌کنند. در مجموع، ۵۵٪ اظهار داشتند یا از هیچ‌یک از احزاب شرکت‌کننده در انتخابات ۲۰۰۶ حمایت نمی‌کنند یا اصلاً رأی نمی‌دهند. بزرگ‌ترین بلوک در سیاست فلسطینیان نه فتح است و نه حماس؛ بلکه افراد سیاسی‌اً منزوی‌اند.

نظرسنجی PCPSR در ماه اوت نشان داد که نزدیک به ۴۰٪ از فلسطینیان مروان برغوثی – رهبر اولین انتفاضه فلسطینی که از سال ۲۰۰۲ در اسرائیل زندانی است و در سال ۲۰۰۴ به قتل محکوم شد – را به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری خود می‌پسندند؛ این میزان بیش از دو برابر حمایت هر شخصیت دیگری است. اما اسرائیل بارها از آزادسازی او در تبادل زندانیان سر باز زد و گزارش‌های اخیر نشان می‌دهند که وضعیت سلامت او بسیار ناگوار است.