‏🔴 ۴/۷

تضمین منابع مالی کافی و سرمایه‌گذاری به‌عنوان یکی از اولویت‌های نقشه‌راه فهرست شده است، اما تأمین مالی همچنان چالشی است. نقشه‌راه به چارچوب مالی چندساله (MFF) – بودجه هفت‌سالهٔ اتحادیه اروپا – به‌عنوان منبع اصلی تأمین مالی بسیاری از پروژه‌ها و ابتکارات اشاره می‌کند. بخش عمدهٔ این تأمین مالی در چارچوب MFF بعدی خواهد بود که قرار است در سال ۲۰۲۸ منتشر شود. دورهٔ بعدی MFF هم‌اکنون تحت مذاکره است و تمرکز آن بر دفاع، هدفش انتقال بودجهٔ اتحادیه اروپا از ساختارهای اضطراری کوتاه‌مدت به ساختارهای مالی دفاعی بلندمدت و پایدار است. کمیسیون برای دورهٔ ۲۰۲۸‑۲۰۲۴ مبلغ ۱۳۱ میلیارد یورو برای دفاع و فضا پیشنهاد کرده است، در حالی که بودجهٔ هفت‌سالهٔ پیشین تنها ۱۴٫۹ میلیارد یورو بود. (بودجه‌های سایر ابتکارات دفاعی اتحادیه اروپا، از جمله SAFE، از منابع متفاوتی تأمین شده‌اند.) تأمین مالی اتحادیه اروپا برای ابتکارات نقشه‌راه از طریق صندوق رقابت‌پذیری اروپا (ECF) پیشنهادی خواهد شد که بودجهٔ تخمینی ۱۲۵٫۳ میلیارد یورو برای تاب‌آوری، امنیت، صنعت دفاعی و فضا دارد. ساختارهای مالی مانند ECF در کنار دولت‌های عضو و صنعت، برای حداکثر کردن و تسریع سرمایه‌گذاری هم‌سویی در حوزه امنیت به کار گرفته می‌شوند. نقشه‌راه این بسته‌ها را کلیدی برای تضمین موفقیت ابتکارات خود می‌داند.

با وجود افزایش تقریباً ۷۸ درصدی در بودجه پیشنهادی، این منابع ارائه‌شده توسط اتحادیه اروپا برای حمایت از پروژه‌های مندرج در نقشه‌راه کافی نخواهد بود و هدف آن نیز همین نیست. انتظار می‌رود دولت‌های عضو با استفاده از منابع داخلی خود، به‌همراه سرمایه‌گذاری‌های بانک سرمایه‌گذاری اروپا، بودجه‌های حاصل از تسهیل قوانین هزینه‌کرد و وام‌های اضافی اتحادیه اروپا – از جمله آن‌هایی که از طریق سازوکار SAFE ارائه می‌شود – پروژه‌ها را تأمین کنند.

نقشه‌راه همچنین بر اهمیت سرمایه‌گذاری خصوصی تأکید دارد. هدف ایجاد بستهٔ مشترک بانک سرمایه‌گذاری اروپا‑صندوق سرمایه‌گذاری اروپا به‌ارزش یک میلیارد یورو، نشانگر درک نقش سرمایه‌گذاری خصوصی در تقویت آمادگی دفاعی اروپا است. تا کنون این هدف تنها جزئی از آن به‌دست آمده؛ در مارس ۲۰۲۶، «سازمان سرمایه‌گذاری دفاعی ۲.۰ (Defence Equity Facility 2.0)» راه‌اندازی شد، اما این صندوق هنوز در مرحلهٔ جذب سرمایه است و سرمایهٔ مورد نیاز به‌کار گرفته نشده است. اتحادیهٔ اروپا می‌تواند تا حدی به‌عنوان محرک سرمایه‌گذاری خصوصی در بازار دفاعی اروپا عمل کند؛ اما با توجه به اهمیت این مسأله برای دستیابی به اهداف نقشه‌راه، اقدامات باید به‌صورت اولویت‌دار انجام شوند، چرا که تأمین مالی کلید پر کردن خلأهای توانمندی است.

بازار ساده‌سازی‌شده و یکپارچهٔ تجهیزات دفاعی اروپا، برای افزایش مقیاس تولید، دستیابی به صرفه‌جویی‌های مقیاسی و پیشبرد نوآوری، امری حیاتی است. هدف تا سال ۲۰۳۰ ایجاد بازاری سراسری در اتحادیهٔ اروپا است که قوانین هم‌راستا داشته باشد و به صنعت امکان دهد به‌سرعت و با حجم بالا تولید کند. کمیسیون ظرفیت صنعتی را زیر نظر می‌گیرد تا اطمینان یابد اروپا می‌تواند فوری‌ترین نیازهای خود را برآورده سازد. نقشه‌راه شاخص‌های کلیدی برای پیگیری پیشرفت را تعیین می‌کند؛ این شاخص‌ها ممکن است در «گزارش سالانه آمادگی دفاعی» منتشر شوند: سهم صنعت دفاعی کشورهای عضو در تولید ناخالص داخلی اتحادیهٔ اروپا؛ سهم کارگران در صنایع دفاعی کشورهای عضو، شامل تعداد مشاغل جدید سالانه؛ سهم تسهیلات تولید دفاعی جدید یا گسترش‌یافته؛ اجرای برنامه‌های اتحادیه برای حمایت از نوآوری در حوزه دفاع؛ تعداد پتنت‌های مرتبط با دفاع ثبت‌شده در اتحادیهٔ اروپا؛ تعداد استارت‑آپ‌های ایجاد شده؛ و تعداد شرکت‌های یونیکورن (شرکت‌های خصوصی با ارزش بیش از یک میلیارد دلار) در بخش دفاع.

کشورهای عضو در موقعیت رهبری قرار دارند

نقطه ضعف تقریباً کشندهٔ نقشه‌راه به واقعیت‌های بنیادی معضل دفاعی اتحادیهٔ اروپا اشاره دارد: کمیسیون اروپا می‌تواند هرچه پیشرو باشد، اما در نهایت دفاع و امنیت همچنان اختیاری کشورهای عضو است و آن‌ها سرعت پیشرفت پروژه‌های اتحادیه را تعیین می‌کنند.