‏🔷 ۳/۴

با این حال، مداخلهٔ ایالات متحده در یمن به‌مراتب پیش‌تر باز می‌گردد.

The USS Cole Bombing in Yemen

جنگ دو دهه‌سالهٔ «جنگ با تروریسم» ایالات متحده پس از حملات القاعده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد.

اما این اولین باری نبود که گروه تروریستی به رهبری اسامه بن لادن به آمریکاییان یا منافع ایالات متحده حمله می‌کرد.

یک سال پیش، در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۰، القاعده حملهٔ خودکشی با قایق به کشتی USS Cole، یک ناوشکن راهنمایی‌دار نیروی‌دریایی ایالات متحده، انجام داد؛ این کشتی در حال سوخت‌گیری در بندر عدن، یمن بود.

این انفجار ۱۷ ملوان آمریکایی را کشت و نزدیک به ۴۰ نفر دیگر را مجروح کرد؛ همچنین سوراخی به‌عرض حدود ۴۰ فوت در بدنهٔ کشتی، نزدیک خط آب، ایجاد کرد.

تلاش‌های خدمه برای کنترل خسارت، کشتی را نجات داد.

ناوشکن ایالات متحده که در مسیر خلیج فارس بود، هنگام وقوع حمله در بندر عدن، یمن، برای توقف سوخت‌گیری پیش‌برنامه‌ریزی‌شده، مستقر بود.

پیش از آنکه القاعده از هواپیماهای مسافربری برای حمله به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون استفاده کند، از یک قایق بادی کوچک به‌عنوان بمب خودکشی برای اصابت به ناوشکن نیروی‌دریایی ایالات متحده بهره برد.

در واقع، بمب‌گذاری بر یواس‌اس کول (USS Cole) دومین تلاش القاعده برای هدف قرار دادن ناوگان نیروی‌دریایی ایالات متحده در نزدیکی بندری یمنی بود.

تحقیقات نشان داد که بمب‌گذاری بر یواس‌اس کول پس از یک تلاش ناموفق در ۳ ژانویهٔ ۲۰۰۰ برای بمباران ناو دیگری از نیروی‌دریایی ایالات متحده، یواس‌اس دی سولیوانز (USS The Sullivans)، صورت گرفته بود.

در این حادثهٔ پیشین، قایق تروریستی پیش از انفجار مواد منفجره غرق شد؛ اما قایق و مواد منفجره بازیابی شدند. نیروی‌دریایی قایق را بازسازی کرد، مواد منفجره را آزمایش کرد و آن‌ها را در حمله به یواس‌اس کول به‌کار برد.

تحقیقات گستردهٔ اف‌بی‌آی در نهایت به این نتیجه رسید که اعضای شبکهٔ القاعده برنامه‌ریزی و اجرای این بمب‌گذاری را بر عهده داشته‌اند.

تا پایان سال ۲۰۰۰، مقامات یمنی چندین مظنون از جمله جمال محمد احمد البدوی (Jamal Muhammad Ahmad Al‑Badawi) و فهد محمد احمد القوصی (Fahad Muhammad Ahmad Al‑Quso)، دو نفر از متهمان اصلی طرح‌های یواس‌اس دی سولیوانز و یواس‌اس کول، را دستگیر کردند.

البدوی و القوصی، که به‌عنوان عوامل شناخته‌شدهٔ القاعده در طول دههٔ ۱۹۹۰ در اردوگاه‌های القاعده در افغانستان آموزش دیده بودند، بعدها در حملات هوایی جداگانهٔ ایالات متحده کشته شدند.

با این حال، ایالات متحده نتوانست پیش‌بینی کند که چنین حملات خودکشی می‌تواند در مقیاس وسیع‌تری، با استفاده از هواپیماها برای هدف قرار دادن ساختمان‌های آمریکایی، تکرار شود.

همچنین نتوانست به داخل رده‌های القاعده نفوذ کند تا برنامه‌های حملات بیشتر علیه ایالات متحده را کشف نماید.

کمتر از یک سال پس از بمب‌گذاری بر یواس‌اس کول، القاعده دوباره حمله کرد؛ این بار در خاک ایالات متحده، که به‌عنوان کشنده‌ترین حملهٔ تروریستی در تاریخ ایالات متحده شناخته شد.

حمله به کول بخشی از کمپین تشدید شدهٔ القاعده علیه ایالات متحده پس از بمب‌گذاری‌های سفارتخانه‌ای شرق آفریقا در سال ۱۹۹۸ بود.

این حمله توانایی القاعده در اصابت به هدف نظامی بزرگ ایالات متحده در خارج از کشور را نشان داد و به‌عنوان پیروزی تبلیغاتی قدرتمندی عمل کرد.

گزارش کمیسیون ۱۱ سپتامبر اشاره کرد که حمله به یواس‌اس کول «تلاش‌های جذب نیروهای القاعده را تقویت کرد».

بن لادن دستور ساخت ویدیوی تبلیغاتی شامل بازآفرینی انفجار، صحنه‌های اردوگاه‌های آموزشی و فراخوان به جهاد را داد.

گزارش کمیسیون ۱۱ سپتامبر همچنین اشاره کرد که برنامه‌ریزی برای هر دو حملهٔ یواس‌اس کول و حملات ۱۱ سپتامبر، در اجلاس القاعده در کوالالامپور (Kuala Lumpur) در ژانویهٔ ۲۰۰۰ انجام شد.

در نگاه به‌پس، واضح است که بمب‌گذاری بر یواس‌اس کول هشدار القاعده به ایالات متحده دربارهٔ حملات مشابه آینده بود؛ اما واشنگتن نتوانست این هشدار را درک کند.

در واقع، یمن پیش از ظهور جنبش انصارالله (Ansar Allah) — پیش‌ساز حوثی‌ها — در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، پایگاه اصلی القاعده بود.

خانوادهٔ اسامه بن لادن نیز از منطقهٔ حضرموت یمن می‌آمد؛ او کشور را به‌دلیل ضعف حکومت مرکزی، مناطق قبیله‌ای دورافتاده و جغرافیای استراتژیک آن، مهم می‌دانست.