📌 چکیده
در ۱۰ و ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ حوثی‌ها موشک‌های خود را به فرودگاه ملک‌خالد ریاض شلیک کردند که ۱۳ کشته شد و تلفات بیشتری به‌دنبال داشت؛ این حملات نشانگر آسیب‌پذیری زیرساخت‌های سعودی در برابر تهدیدات هوایی است. مقاله سه گزینهٔ اصلی ولیعهد محمد بن سلمان را بررسی می‌کند: تشدید تنش با عملیات نظامی گسترده برای تضعیف توان حوثی‌ها، احتیاط و محدود کردن پاسخ‌های نظامی به‌منظور حفظ زیرساخت‌ها و بازگشت به مذاکرات، یا خروج کامل از جنگ که می‌تواند هزینه‌های داخلی را کاهش دهد اما خطر تقویت موقعیت حوثی‌ها و وابستگی بیشترشان به جمهوری اسلامی ایران را به‌همراه دارد. نویسنده بر این نکته تأکید می‌کند که هر مسیر ریسک‌های قابل‌توجهی دارد و ترکیبی از خودداری مسلحانهٔ فوری و مذاکرات معقول می‌تواند خطر جنگ تمام‌عیار و خودتخریبی استراتژیک را به‌حداقل برساند.
۱۴ اکتبر ۲۰۲۶
برای ریاض، تشدید تنش بیشتر در برابر دشمنی مصمم می‌تواند منجر به یک درگیری نامحدود شود؛ در حالی که خروج از جنگ ممکن است به حوثی‌ها پاداشی برای تجاوزشان بدهد.
حمله موشکی حوثی‌ها به فرودگاه ملک خالد ریاض در ۱۰ اکتبر که ۱۳ نفر را کشت، وضعیت دشوار عربستان در یمن را با نیرویی ویرانگر به نمایش گذاشت. در ۱۱ اکتبر، حملات متقابل به فرودگاه‌های هر دو طرف ادامه یافت و تلفات بیشتری به بار آورد. آمار کشته و زخمی گزارش‌شده، آسیب‌پذیری پادشاهی را نشان می‌دهد؛ هزینه‌های نظامی و تسلیحات پیشرفته‌اش به‌مراتب بیش از توان حریفش است.
پس از اینکه عربستان از عملیات‌های تازهٔ متحدان یمنی‌اش حمایت کرد، حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی و اهداف نظامی سعودی، ولیعهد محمد بن سلمان را با سه گزینه مواجه ساخت: تشدید تنش به سمت جنگ تمام‌عیار، احتیاط، یا خروج از درگیری یمن. هیچ‌یک از این گزینه‌ها بدون ریسک‌های قابل‌توجه نیست.
تمایل فوری، پاسخ با نیرویی بیش از حد برای نشان دادن عزم ملی است. اما سؤال استراتژیک این است که آیا اقدام نظامی سعودی می‌تواند نتیجهٔ سیاسی به‌دست آورد که پادشاهی را ایمن‌تر سازد. تنبیه حوثی‌ها، حفاظت از شهروندان سعودی و بازگرداندن حاکمیتی دوستانه در یمن، اهدافی کاملاً متفاوت هستند؛ ترکیب آن‌ها می‌تواند استراتژی بازدارندگی را به مداخله‌ای نامحدود تبدیل کند.
تشدید تنش کنونی پس از تلاش‌های تحت حمایت عربستان برای بازگرداندن دستاوردهای حوثی‌ها و حفظ دسترسی به دریای سرخ رخ داده است. حوثی‌ها حملات خود را به‌عنوان انتقام از حملات سعودی به سنا و سایر سرزمین‌های تحت کنترلشان توجیه می‌کنند. در ۵ اکتبر، آن‌ها ادعا کردند که به فرودگاه‌های سعودی، یک پالایشگاه و پایگاه‌های نظامی حمله کرده‌اند. ائتلاف به رهبری عربستان پس از آن، حملات به چندین هدف نظامی و غیرنظامی حوثی را اعلام کرد. این روایت‌های متقابل نیاز به بررسی دارند؛ اما الگوی واضح این است که حمایت ریاض از مشتریان یمنی‌اش اکنون هزینه‌های مستقیم داخل عربستان را به‌بار می‌آورد.
حوثی‌ها بارها نشان داده‌اند که عربستان نمی‌تواند با خرید و به‌کارگیری سلاح‌های پیشرفته‌تر آن‌ها را شکست دهد. عربستان باید فرودگاه‌ها، پالایشگاه‌ها، بنادر، مراکز جمعیتی و پایگاه‌های نظامی را محافظت کند. حوثی‌ها تنها با نفوذ گاه‌به‌گاه به این دفاع‌ها می‌توانند تلفات وارد کنند، صادرات نفت را مختل سازند و اضطراب سرمایه‌گذاران خارجی را افزایش دهند. آسیب‌پذیری حوثی‌های جنگ‌زده در برابر حملات هوایی، توانایی آن‌ها برای وارد کردن خسارت اقتصادی و روانی نامتناسب بر عربستان را از بین نمی‌برد.
اولاً، تشدید تنش سریع‌ترین رضایت سیاسی را به همراه دارد. یک عملیات مستمر علیه موشک‌پرانی‌ها، انبارهای سلاح، شبکه‌های فرماندهی و مسیرهای تأمین می‌تواند توانمندی‌های حوثی‌ها را کاهش دهد. حمایت از پیشرفت نیروهای ضد حوثی می‌تواند سرزمینی را که این گروه از آن برای تهدید ناوگان‌های تجاری استفاده می‌کند، از بین ببرد. پاسخی قاطع شهروندان سعودی را مطمئن می‌کند و به شرکای یمنی می‌گوید که ریاض تحت فشار آن‌ها را رها نخواهد کرد.