‏💠 ۵/۵

حزب اسلامی ترکستان برای اقدام سریع مجبور شد. آن‌ها به‌سرعت جنگجویان خود را به دولت اسلامی از دست می‌دادند. «فکر می‌کردیم باید مکانی داشته باشیم تا اویغورهای آمده به سوریه مستقر شوند و در امنیت زندگی کنند»، گفت چوختال. او بر این باور بود که باید جامعه‌ای خودساخته شکل دهند؛ جامعه‌ای که خانواده‌های اویغور در کنار هم زندگی کنند و خدمات اجتماعی برای زنان و کودکان فراهم شود. این کار جذب به دولت اسلامی را کمتر می‌کرد و پیوندهای خانوادگی را تقویت می‌کرد تا از تفرقه به گروه‌های مسلح مختلف جلوگیری شود.

تا آن لحظه، دولت اسلامی بزرگ‌ترین بحران اویغورهای سوریه بود. آن‌ها هنوز در سوریه جای خود را می‌جستند و روشن می‌کردند که بازیگران بی‌طرفی در منطقه هستند و با رژیم رئیس‌جمهور سوری، بشار الاسد، درگیری مستقیم ندارند. «ما به سوریه فقط برای آموزش نظامی آمدیم»، افزود چوختال. «ما هیچ‌گونه ارتباطی با جنگ سوریه نداریم».

اما در سال ۲۰۱۵، نیروهای رژیم اسد به سمت شرق پیش رفتند و پایگاه اویغورها در جسر الشغور را تهدید کردند. اگر اویغورها رانده می‌شدند، جای دیگری در سوریه برای پناه نداشتند و نمی‌توانستند به چین بازگردند. مجبور به انتخاب طرف شدند و طرف شورشیان را برگزیدند.

امیلی فنگ، خبرنگار کاخ سفید در NPR است و پیش از این به‌عنوان خبرنگار بین‌المللی چین، تایوان و مناطق دیگر فعالیت می‌کرد. او نویسندهٔ کتاب‌های «فقط گل‌های سرخ شکوفا شوند: هویت و تعلق در چین شی جین‌پینگ» (۲۰۲۵) و «قلب‌های ما برای خانه می‌سوزید: مبارزان اویغور در جنگ داخلی سوریه» (۲۰۲۶) می‌باشد.