‏🔶 ۶/۸

در حوزهٔ دریایی، مجموعاً ۱۶۱ کشتی از ۱۶ دستهٔ ناوشک را نابود کردیم و به‌طور مؤثری توان عملیاتی دولت ایران را از بین بردیم. همچنین بیش از ۹۰ درصد از موجودی عظیم بیش از ۸۰۰۰ مین ناوشی را حذف کردیم؛ بیش از ۷۰۰ حمله هوایی به اهداف مین‌های دریایی انجام شد. در مجموع، نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران دیگر نمی‌تواند خود را به‌عنوان یک قدرت دریایی مطرح کند و نمی‌تواند به خلیج عمان یا اقیانوس هند نفوذ داشته باشد.

جمهوری اسلامی ایران همچنان توان مزاحمتی شامل آزار، حملات پهپاد و موشک‌های کم‌دسترس و حمایت نیابتی باقیمانده را حفظ کرده است، اما دیگر وسایل لازم برای تهدید عملیات بزرگ منطقه‌ای یا بازدارندگی از آزادی عمل ایالات متحده در حوزه‌های هوایی و دریایی را در اختیار ندارد.

آثار دوم‌مرتبهٔ عملیات OEF نیز قابل‌توجه است. بیش از ۲٬۰۰۰ ضربه به ساختارهای فرماندهی و کنترل جمهوری اسلامی ایران خلأهای رهبری، فلج و سردرگمی داخلی ایجاد کرده است. گزارش‌هایی از فرارهای نظامی، کمبود نیروی انسانی و نشانه‌های ناامیدی دولت ایران در تلاش برای تحمیل انضباط از طریق بازداشت و اعدام مشاهده شده است.

مهم‌ترین نکته برای آیندهٔ منطقه این است که جمهوری اسلامی ایران به شدت با چالش مواجه خواهد شد تا سلاح‌های پیشرفته را به حزب‌الله لبنان، حوثی‌ها، حماس یا گروه‌های میلیشیایی عراقی منتقل کند. زنجیرهٔ تأمین از تهران به نیابتی‌ها قطع شده است.

به‌طور خلاصه: در ۳۸ روز، ۴۰ سال سرمایه‌گذاری نظامی جمهوری اسلامی ایران را به عقب برگرداندیم. این نتیجه پیش‌بینی نشده بود و بدون هزینه نبود. ما به یاد ۱۳ نفر از اعضای خدماتی که در طول OEF جان خود را فدا کردند، ارادت می‌ورزیم: MAJ Cody Khork، MAJ Jeffrey O’Brien، CW3 Robert Marzan، MSG Nicole.

UNCLASSIFIED 8 UNCLASSIFIED آمور (Amor)، سرگرد نوح تیتجنس (Noah Tietjens)، گروهبان دکلن کودی (Declan Coady)، سرگرد دوم بنجامین پنتینگتون (Benjamin Pennington)، میجر آریانا ساوینو (Ariana Savino)، میجر جان کلینر (John Klinner)، کاپیتان کورتیس آنگست (Curtis Angst)، کاپیتان سِت کووال (Seth Koval)، سرگرد تایلر سیمینز (Tyler Simmons) و تکنسین سرگرد اشلی پرویت (Ashley Pruitt) نمایندگان برترین نیروهای ما هستند. فقدان آن‌ها وزن جدی آنچه در پیش است را برجسته می‌سازد و نشان می‌دهد که نتایج OEF بدون هوشیاری مستمر و اقدام هدفمند، ماندگار نخواهد بود. باید انتظار داشته باشیم که جمهوری اسلامی ایران سعی کند تا آنچه می‌تواند را، در اسرع وقت بازسازی کند. سرعت و عمق این بازسازی تا حد زیادی به تصمیماتی که ما و شرکای‌مان در سال‌های آینده می‌گیریم تا برتری خود را حفظ کنیم و از تأمین وسایل بازسلاحی ایران توسط دشمنان جهانی جلوگیری کنیم، وابسته است.