‏🔷 ۵/۵

زمانی که رئیس‌جمهور ترامپ توافق‌نامهٔ ۳۰ ژوئیه را اعلام کرد، گفت اسرائیل از آن راضی است؛ اما این ادعا ثابتاً نادرست بود. نتانیاهو در تاریخ ۹ اوت به‌صورت علنی نقشهٔ راه را رد کرد؛ پایگاه سیاسی او با آن مخالف بود و با نزدیک شدن به انتخابات، نمی‌خواست در برابر حماس ظاهر ضعیفی داشته باشد، چرا که عموم مردم به جدی بودن تخلیه سلاح‌های این گروه شک دارند. بنابراین او به هیئت BoP اطلاع داد که در حال حاضر نمی‌تواند آموزش پلیس را تسهیل کند، ظاهراً به این دلیل که رقبای راست‌گرای افراطی از این موضوع علیه او استفاده کنند. به‌نظر می‌رسد مقامات هیئت منتظر پس از انتخابات ۲۷ اکتبر اسرائیل برای آغاز اجرا هستند.

اما تأخیرهای پیشین به اسرائیل توجیهاتی برای عدم اجرای تعهداتش داده‌اند. به‌عنوان مثال، پس از خروج اولیهٔ نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) از برخی مناطق غزه، حضور خود را از حدود نیمی به بیش از ۶۰ ٪ از سرزمین گسترش داده است. علاوه بر این، بازگشایی گذرگاه رفح برنامه‌ریزی شده بود اما انجام نشده و برخی از تجهیزات لازم برای جابجایی آوار و پاک‌سازی جاده‌ها از ورود منع شده‌اند. دورهٔ انتخاباتی نیز اسرائیل را وادار کرده تا پروژه‌های مندرج در طرح ترامپ را مسدود کند؛ از جمله کمک‌های مقیاس‌پذیر و ساخت‌وساز در نواحی خارج از کنترل حماس (مانند پروژهٔ مسکونی ۵۰,۰۰۰ نفرهٔ حمایت‌شده توسط امارات در نزدیکی رفح و خط زرد). علاوه بر این، اسرائیل پس از توقف موقت حملات در اوایل اوت، دوباره به ضربات نظامی بازگشت، هرچند نقشهٔ راه ۳۰ ژوئیه خواستار توقف تمام این عملیات‌ها بود.

این موضوع ملادنوف را برانگیخت تا در جلسهٔ شورای امنیت سازمان ملل در تاریخ ۲۶ اوت نارضایتی‌های خود را ابراز کند: «پس از سه سال جنگ و بیست سال عملیات نظامی، می‌پرسم آیا یک حملهٔ دیگر به انبار مهمات می‌تواند حماس را از تجدید سلاح یا تقویت تسلطش بر غزه بازدارد؟ نه. این تنها زمان‌گیری برای فرآیند خلع سلاح است و انتقال غیرنظامی را که باید برای جلوگیری از بازسلاحی در آینده انجام شود، مختل می‌کند.» به نظر او، اسرائیل تصویر کلی را از دست می‌دهد. او نگفت که اسرائیلیان باید به حماس اعتماد کنند؛ بلکه گفت که نقشهٔ راه راهی برای آزمون حماس و احتمالاً خلع سلاح غزه فراهم می‌کند، در حالی که ضربات IDF نمی‌توانند هیچ‌یک از این اهداف را محقق سازند.

در واقع، این همان ارزش اصلی نقشهٔ راه است: جایگزینی تأیید به‌جای اعتماد و شرطی‌کردن گام‌های اسرائیل بر پایهٔ عملکرد ثابت‌کردهٔ حماس. با اجازه دادن به مقامات برای آموزش پلیس‌های فلسطینی بیشتر و استقرار آن‌ها در نخستین منطقهٔ پیشنهادی، اسرائیل می‌تواند نیازهای امنیتی خود را حفظ کند و همزمان حماس را مجبور به انتخاب بین خلع سلاح قابل تأیید و آشکار شدن به‌عنوان عاملی که بازسازی را مسدود می‌کند، نماید. پلیس‌ها برای این کار حداقل به میزان کمی از حمایت نیروهای امنیتی اسرائیل نیاز دارند؛ این حمایت هم برای پشتیبانی روانی و هم به دلایل بازدارندگی است (اگرچه واحدهای نیروهای امنیتی اسرائیل قصد جنگ با حماس را ندارند). سپس نیروهای دفاعی اسرائیل به مرز تعیین‌شده‌ای در داخل غزه عقب‌نشینی می‌کنند. اما امتناع نتانیاهو از حتی آغاز این فرایند، مزیت دیپلماتیک ممکن را از دست می‌دهد و بار مسئولیت را بر دوش اسرائیل می‌گذارد، در حالی که باید بر عهدهٔ حماس باشد.

دیوید ماکوسکی، پژوهشگر ممتاز زیگلر در مؤسسه واشنگتن، مدیر پروژهٔ روابط عرب‑اسرائیل آن و میزبان پادکست «Decision Points». دینس راس، مشاور مؤسسه و پژوهشگر ممتاز دیویدسون، پیش از این به‌عنوان مقام ارشد آمریکایی در دولت‌های ریگان، بوش، کلینتون و اوباما خدمت کرده است.