‏🔵 ۵/۶

عربستان سعودی مشارکت خود را در امور سودان و سومالی، هماهنگ با مصر و ترکیه، عمیق‌تر کرده است. این حمایت به‌نظر می‌رسد که پیشرفت‌های اخیر نیروهای مسلح سودان (SAF) در میادین نبرد را تقویت کرده و رهبران این نیروها را به رد پیوستهٔ پیشنهادهای آتش‌بس ایالات متحده ترغیب کرده است. در همین حال، دولت سومالی شراکت‌های خود را با متحدان کلیدی عربستان، از جمله پاکستان، گسترش می‌دهد. عربستان سعودی و مصر نیز مخالف تلاش اتیوپی برای بازپس‌گیری بندر ساحلی مستقل و حضور نیروی دریایی در دریای سرخ هستند؛ آن‌ها روابط خود را با همسایگان ساحلی اتیوپی تقویت می‌کنند. (تمایل عربستان سعودی برای کنترل امنیت دریایی در دریای سرخ پس از حملهٔ ایالات متحده‑اسرائیل که ایران را وادار به محدود کردن تنگه هرمز کرد و ریاض را مجبور به عبور عمدهٔ صادرات نفتی خود از طریق تنگه باب‌ال‌مندب کرد، تشدید شده است.)

گسترش مشارکت کشورهای خاورمیانه در شاخ آفریقا خطر ترکیب درگیری‌های داخلی اتیوپی و سودان را در یک منطقهٔ جنگی بزرگ‌تر افزایش می‌دهد. تزریق حمایت نظامی اماراتی به نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) از طریق اتیوپی، بی‌اعتمادی بین خارطوم و آدیس‌آبابا را تشدید کرده است. در همین حال، اتیوپی نیروهای مسلح سودان (SAF) را متهم می‌کند که به هزاران جنگجوی وفادار به جبهه آزادی‌بخش مردم تیگرای (TPLF) پناهگاه امن می‌دهد؛ این جبهه در آوریل به‌طور مؤثری توافق‌نامهٔ صلح ۲۰۲۲ را لغو کرد و کنترل منطقهٔ تیگرای اتیوپی را بازپس گرفت. در اواخر سپتامبر، با حمایت کم‌صدا از اریتره، جبهه آزادی‌بخش مردم تیگرای (TPLF) حملات گسترده‌ای علیه ارتش اتیوپی راه‌اندازی کرد و منطقه را به جنگ بازگرداند. تا اوایل اکتبر، ارتش اتیوپی پایتخت منطقه‌ای تیگرای را دوباره به‌دست آورد؛ این اقدام ممکن است نبردها را به سمت شمال، به مرز اریتره‑اتیوپی، سوق دهد. جنگ جدید اریتره‑اتیوپی به‌طور مؤثری مصر و عربستان سعودی را در مقابل امارات قرار می‌دهد.

در سومالی، درگیری‌های سیاسی دیرینه به‌تدریج با گسترش منازعات امنیتی خاورمیانه درهم می‌پیچند. به‌رسمیت شناختن سومالی‌لند (Somaliland) توسط اسرائیل، که در نزدیکی تنگه باب‌ال‌مندب در خلیج عدن قرار دارد، نگرانی عمیقی در مصر، ترکیه و عربستان سعودی برانگیخت. در واکنش به این تحولات، در اوایل سال ۲۰۲۶، موگادیشو توافق‌نامهٔ رسمی همکاری دفاعی با ریاض امضا کرد و قراردادهای امنیتی و اقتصادی موجود خود با ابوظبی را لغو کرد.

امارات متحده عربی پیش از این با ایجاد زیرساخت‌های نظامی کلیدی در سومالی‌لند و بازسازی بندر برابره، همسو شده بود؛ همچنین یک پایگاه نظامی تأسیس کرد و بندر بوساسو را در منطقه نیمه‌خودمختار پونتلند، که سال‌ها با دولت فدرال سومالی در تعارض بوده، به‌دست آورد.

در حالی که حوثی‌ها در یمن عملیات خود را در اطراف تنگه باب‌ال‌مندب گسترش داده و حملات به عربستان سعودی را تجدید کرده‌اند، گزارش‌ها حاکی می‌شود که آن‌ها در صدد گسترش نفوذ خود در شاخ آفریقا، به‌ویژه از طریق گروه شورشی اسلام‌گرا الشاباب که بخش‌های وسیعی از جنوب سومالی را تحت کنترل دارد، هستند. این گروه یمنی تهدید کرده است که در صورت حضور اسرائیل در سومالی‌لند، به این منطقه حمله می‌کند و مقامات آمریکایی اعلام کرده‌اند که در حال حاضر سلاح‌ها را به الشاباب می‌فرستند.

اتحاد کامل‌تر

تا حدی گسترش خاورمیانه به شاخ آفریقا خلاهایی را که دیگران رها کرده‌اند، پر می‌کند. عقب‌نشینی کلی ایالات متحده از دیپلماسی و کمک‌های آفریقا، رهبران شاخ را وادار کرده تا برای یافتن مشارکت‌های جدید به سوی دیگران روی آورند. آن‌ها باید خروج‌های خاص را جبران کنند؛ برای مثال بیش از پانزده سال سازمان ملل پشتیبانی لجستیکی برای استقرار نظامی اتحادیه آفریقا در سومالی به منظور مقابله با الشاباب فراهم می‌کرد. این مأموریت در تصرف و نگه‌داشتن سرزمین‌ها موفق بود. اما در ژوئیه دولت ترامپ اعلام کرد که از ارائه پشتیبانی لجستیکی سازمان ملل به این مأموریت جلوگیری خواهد کرد. این اقدام احتمالاً مشارکت بیشتر ترکیه، حامی اصلی دولت سومالی، و سایر کشورهای هم‌پیمان را به دنبال خواهد داشت.