‏🔶 ۴/۶

ال‑حجایلی (Al‑Hujayli) پیش از آنکه سخنگوی جهانی دولت اسلامی شود، ترکیبی از اعتبار دینی، تجربه امنیتی و رهبری استانی را به‌دست آورده بود. او در سال ۲۰۱۵ به دولت اسلامی پیوست، در دستگاه شریعت دولت اسلامی‑یمن خدمت کرد و سپس به‌عنوان معاون مسئول امنیت در قایفه منصوب شد (مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ و ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ اوکاز؛ South24، ۱ سپتامبر). همچنین در تلاوت قرآن تحصیل کرده و گواهی‌نامه‌هایی در چندین قرأت دارد (مصاحبه‌های نویسندگان با یکی از بستگان ال‑حجایلی و دیگر اعضای دولت اسلامی‑یمن، ۲ مارس ۲۰۲۴). یک انتشار رسمی در سال ۲۰۱۸، خطبه عید او را در ال‑بیضا (Wilayat al‑Bayda) نشان می‌دهد («روزهای شکرگزاری و یادبود»، ۲۰۱۸). پس از فروپاشی قایفه، ال‑حجایلی از میان رهبری‌های باقی‌ماندهٔ استانی که به‌دلیل تقسیمات داخلی تضعیف شده بودند، ظاهر شد (Long War Journal، ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵). منابع می‌گویند با وجود حضور نامزدهای مسن‌تر و باتجربه‌تر، او ترکیبی از اعتبار دینی و امنیتی را با پذیرش گسترده‌تر در میان عناصر رقیب به‌هم پیوست؛ به‌طوری که رهبری مرکزی او را به‌عنوان حاکم تحت نام ابو مصعب المهاجر (Abu Mus’ab al‑Muhajir) منصوب کرد (مصاحبه‌های نویسندگان با اعضای دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ و ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵).

در اوت ۲۰۲۳، حاکم استانی به سخنگوی جهانی دولت اسلامی تبدیل شد. پس از آنکه حرکة تحریر الشام (Hay’at Tahrir al‑Sham) ابو عمر المهاجر را در سوریه دستگیر کرد، ال‑حجایلی به‌عنوان ابو هدیه‌فه الأنصاری (Abu Hudhayfah al‑Ansari) در یک ضبط‌کردن الفُرقان (al‑Furqan) ظاهر شد و مرگ ابو الحسن الحسینی القریشی (Abu al‑Husayn al‑Husayni al‑Qurashi) و انتصاب ابو حفص الهاشمی القریشی (Abu Hafs al‑Hashimi al‑Qurashi) را اعلام کرد (Counter Extremism Project، ۳ اوت ۲۰۲۳؛ ایمن جواد التامی؛ Middle East Forum، ۴ اوت ۲۰۲۳؛ Enab Baladi، ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳؛ شورای امنیت سازمان ملل، ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴). در سخنرانی ۲۱ فوریهٔ خود، ال‑حجایلی پیام خود را به چندین جبهه هدف‌گیری کرد (Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه). او خواستار حملات علیه دولت انتقالی سوریه شد، حملاتی چون نیواورلئان و باندی بیچ را تحسین کرد و دربارهٔ عملیات‌های دولت اسلامی در سومالی، نیجریه، نیجر، جمهوری دموکراتیک کنگو و موزامبیک توضیح داد (Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه). علاوه بر این، بر اهمیت هر دو رسانهٔ رسمی دولت اسلامی و رسانه‌های حامی غیررسمی تأکید کرد و به رسانه‌های غیررسمی هشدار داد که از ایدئولوژی و رهنمودهای رسمی منحرف نشوند (Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه).

بنابراین واژه «سخنگو» جایگاه او را کم‌ارزش می‌کند. ال‑حجایلی همزمان حاکم دولت اسلامی‑یمن بود و به‌عنوان صدای رسمی و مجاز جهانی این سازمان عمل می‌کرد؛ او پیوند مستقیم یک استان حاشیه‌ای و پرتنش را به عملکرد مرکزی رسانه‌ای دولت اسلامی برقرار می‌ساخت (مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ مصاحبه‌های نویسندگان با یکی از اعضای نزدیک به ال‑حجایلی، ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ و ۴ آوریل؛ Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه؛ Sheba Intelligence، ۱ سپتامبر).

ساکت نگه داشتن یمن

استراتژی پس از قیفهٔ این استان، زمینه‌ای را فراهم ساخت که عملکرد رسانه‌ای بتواند در آن عمل کند. یکی از مؤلفه‌ها، کاهش برخورد با القاعده در شبه‌جزیره عربستان (AQAP) بود (مرکز مطالعات استراتژیک صحنه، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱). عضوی که ارتباطات بین ال‑حجایلی و سایر رهبران را منتقل می‌کرد، اظهار کرد که تمایلی به تجدید جنگ با AQAP ندارد (مصاحبهٔ نویسندگان با یک عضو دولت اسلامی‑یمن، ۴ سپتامبر ۲۰۲۵). در داخل سازمان، ال‑حجایلی همچنان القاعده را دشمن ایدئولوژیک می‌دانست، اما بر این باور بود که شرایط، تعلیق مواجهه را می‌طلبد (مصاحبهٔ نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن و یک عضو نزدیک به ال‑حجایلی، ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ و ۱۵ آوریل ۲۰۲۳). در واقع، از فوریهٔ ۲۰۲۰ تاکنون هیچ درگیری گزارش‌شده‌ای بین دولت اسلامی‑یمن و AQAP ثبت نشده است؛ اگرچه گفتمان خصمانه همچنان ادامه دارد (ACLED، ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰؛ ۶ آوریل ۲۰۲۳).