📌 چکیده
در سپتامبر ۲۰۲۶ حوثی‌ها سواحل دریای سرخ و جزایر استراتژیک تنگه باب‌المانداب را تصرف کردند؛ اما در اوایل اکتبر نیروهای دولتی تحت حمایت عربستان سعودی با حملات هوایی گسترده به مواضع حوثی‌ها واکنش نشان دادند و فرانسه، پاکستان و ایالات متحده نیز پرسنل خود را برای کمک به عربستان اعزام کردند. حملهٔ هواپیمای ایرانی به فرودگاه صنعا در ژوئیه ۲۰۲۶، که توسط حوثی‌ها کنترل شد، آتش‌بس میان عربستان و حوثی‌ها را که از آوریل ۲۰۲۲ برقرار بود، پایان داد و نشان داد که حوثی‌ها با حمایت مخفیانهٔ جمهوری اسلامی ایران توانسته‌اند توان نظامی خود را ارتقا دهند. این تحولات در حالی رخ داد که عربستان سه گزینه استراتژیک—ادامهٔ همکاری با دولت یمن (PLC)، حمایت از جدایی‌طلبان جنوب یا بازگشت به مذاکرات با حوثی‌ها—را بررسی می‌کند، در حالی که ناتوانی PLC در مقابله با پیشروی حوثی‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از ضعف کلی دولت حاکم شناخته می‌شود.
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، هنگامی که انصار الله — که معمولاً به عنوان حوثی‌ها شناخته می‌شوند — سواحل دریای سرخ یمن و جزایر استراتژیک در تنگه باب‌المانداب را به تصرف درآورد، به نظر می‌رسید درگیری طولانی‌مدت یمن به نفع آن‌ها باشد. اما در اوایل اکتبر، نیروهای دولتی تحت حمایت عربستان سعودی شروع به بازپس‌گیری بخشی از سرزمین‌های تصرف‌شده کردند و عربستان سعودی حمله هوایی سنگینی به مواضع حوثی‌ها انجام داد. فرانسه، پاکستان و ایالات متحده همگی پرسنل خود را برای کمک به عربستان در مقابله با حمله حوثی‌ها اعزام کرده‌اند.
در خارج از منطقه، برخی حمله حوثی‌ها را صحنه‌ای دیگر در جنگ گستردهٔ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران می‌دانند. اما این جنگ منطقه‌ای گسترده جدا از جنگ در یمن است؛ جنگ یمن به تصرف صنعا توسط حوثی‌ها در سپتامبر ۲۰۱۴ و تصمیم عربستان سعودی برای تشکیل ائتلافی به منظور بیرون راندن آن‌ها در مارس ۲۰۱۵ باز می‌گردد.
اگرچه حوثی‌ها به‌وضوح هم‌پیمان ایران هستند و از سلاح‌ها و حمایت‌های مخفیانه‌ای که تهران از حداقل سال ۲۰۰۹ به آن‌ها می‌سپارد، بهره می‌برند، اما برنامهٔ خاص خود را دارند: تحکیم کنترل بر یمن. حتی اگر واشنگتن و تهران به‌نحوی موافقت کنند که جنگی را که ترامپ به‌سرعت آغاز کرد پایان دهند، این هدف سیاسی را دنبال می‌کنند. با این حال، تصمیم اخیر آن‌ها برای تشدید درگیری، نشانگر شتابی است که موفقیت ایران در مقاومت در برابر حملات آمریکا و اسرائیل ایجاد کرده است. بنابراین، هرچند این دو جنگ جداگانه‌اند، جنگ ایران هم به تشدید و هم به تعمیق اثرات خشونت در یمن منجر می‌شود.
حملهٔ حوثی‌ها به دریای سرخ
محرک دور جدید خشونت در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۶ رخ داد؛ آن روز یک هواپیمای غیرنظامی ایرانی که هیئت حوثی‌ها را به همراه داشت و در مراسم تشییع جنازهٔ رهبر معظم انقلاب، آیت‌الله علی خامنه‌ای، شرکت کرده بودند، به یمن بازگشت. هنگامی که هواپیما سعی کرد در فرودگاه بین‌المللی صنعا فرود بگیرد، باند فرود بمباران شد. دولت به‌رسمیت‌پذیر یمن تحت رهبری شورای رهبری ریاست‌جمهوری (PLC) مسئولیت این حمله را پذیرفت، در حالی که حوثی‌ها عربستان سعودی را که از PLC حمایت می‌کند، مقصر دانستند. به‌دلیل این حمله، هواپیما مجبور شد در حدیدیه تحت کنترل حوثی‌ها فرود آید.
در ۲۰ ژوئیه، حوثی‌ها مسدودیتی علیه عربستان سعودی اعلام کردند و صادرات نفت از طریق تنگه باب‌المانداب را هدف گرفتند تا در برابر حملات و محدودیت‌های مداوم بر سرزمین‌های تحت کنترل خود انتقام بگیرند. پس از آن، حوثی‌ها به تسهیلات نفتی عربستان و کشتی‌های نفت‌بار در دریای سرخ هدف حمله کردند.
حمله به فرودگاه صنعا به‌طور رسمی آتش‌بس را که از آوریل ۲۰۲۲ بین عربستان سعودی و حوثی‌ها به‌طور عمده پابرجا بود، پایان داد.
حمله به فرودگاه صنعا به‌طور رسمی آتش‌بس را که از آوریل ۲۰۲۲ بین عربستان سعودی و حوثی‌ها به‌طور عمده پابرجا بود، پایان داد. با این حال، حتی پیش از این حادثه به نظر می‌رسید حوثی‌ها برای بازگشت به درگیری آماده می‌شدند؛ جنگجویان خود را بسیج کرده و تجهیزات را به مواضع منتقل می‌کردند. در سخنرانی ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، عبدالملک الحوثی اعلام کرد که گروه برای نبرد آماده است و از اقدام رسمی و مردمی برای پایان دادن به آنچه که بیش از یازده سال تجاوز و مسدودیت سعودی می‌نامد، خواستار شد.