🟢 ۴/۸
رویکرد روسیه به کشورهای بالتیک، لهستان و رومانی ترکیبی است از فشار نظامی آشکار و اقدامات کینتیک تنظیم‌شده که هدفشان ماندن زیر آستانه جنگ باز است؛ در عین حال تصمیم‌گیری ناتو را تحت تأثیر قرار می‌دهند. این فشارهای نظامی نیز بازتابی از موقعیت استراتژیک منطقه هستند. پیش از پیوستن فنلاند در سال ۲۰۲۳ و سوئد در سال ۲۰۲۴ به ناتو، کشورهای ساحلی دریای بالتیک با محیط عملیاتی محدودتری مواجه بودند و احتمال تسلط روسیه بر دریا و هوا بیشتر به چشم می‌آمد. رومانی به‌عنوان لنگر جبهه دریای سیاه ناتو و مسیر زمینی دسترسی به اوکراین و مولداوی عمل می‌کند، اما در معرض قدرت‌نمایی روسیه از طریق دریای سیاه و سرزمین‌های اشغالی اوکراینی قرار دارد.
روسیه حتی پیش از سال ۲۰۲۲ گسترش عمده‌ای در نیروهای خود آغاز کرد و حضور و عملیات نظامی‌اش در نزدیکی مرز ناتو، تهدیدی دائمی برای منطقه محسوب می‌شود. در سال ۲۰۲۴ ناحیه نظامی لنینگراد را دوباره تأسیس کرد و ارتش ششم ترکیبی و دسته‌سپاهی‌های مرتبط را برای عملیات در امتداد پشت‌پرده شمال‑شرقی ناتو بازسازی کرد. واحدهای پیش‌پیشتاز روسی و بلاروسی در حوالی راهرو سووالکی (مرز باریک بین لهستان و لیتوانی که کشورهای بالتیک را به بقیه ناتو متصل می‌کند)، کالینینگراد و مرزهای لهستان و لیتوانی، محور اصلی این موضع‌گیری هستند. کالینینگراد میزبان دسته‌سپاهی ۱۱ است و از اواخر سال ۲۰۲۵، لشکر ۳۳۶ سپاه‌نشین گارد دریایی گسترش‌یافته را نیز در اختیار دارد. علاوه بر این، تمرینات بزرگ روسی‑بلاروسی مانند سری زاپاد به‌طور منظم نیروهایی در ده‌ها هزار نفر در مثلث سووالکی‑کالینینگراد‑بلاروس به کار می‌گیرند. برآوردها نشان می‌دهد روسیه حدود ۴۰٬۰۰۰ نیروی زمینی در صحنه گسترده‌تر بالتیک دارد، اما می‌تواند تا حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر را تحت پوشش تمرینات در این منطقه متمرکز کند و از چندین فرماندهی در غرب روسیه بهره‌برداری نماید.
نقض فضای هوایی روسیه و سرریز موشکی به‌طور نگران‌کننده‌ای به روتینی تبدیل شده است. در جریان حملات مکرر روسیه به اوکراین، رومانی از سال ۲۰۲۲ تا کنون حداقل یازده بار ورود پهپاد به فضای هوایی خود را ثبت کرده است؛ از این میان یک پهپاد در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۲۶ به ساختمان مسکونی در شهر گالاتی شرق رومانی برخورد کرد و یک «Shahed» روسی در تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶ در مولداوی منفجر شد. لهستان مجبور شد برای مقابله با دسته‌های پهپاد روسی و نفوذ موشکی (از جمله موشک کروز در ژوئیه ۲۰۲۶) جت‌های خود را به پرواز درآورد و فرودگاه‌ها را موقتاً ببندد. در آگوست ۲۰۲۶ یک پهپاد به دلیل جنگ الکترونیکی روسیه به فضای هوایی لتونی نفوذ کرد و در سپتامبر همان سال پهپاد دیگری به فضای هوایی لیتوانی وارد شد؛ جت‌های جنگنده ناتو مستقر در پایگاه هوایی شائولای لیتوانی آن را سرنگون کردند. این حوادث اضطراب عمومی را تشدید می‌کند و ایستگاه‌های آماده‌باش پرهزینه‌ای را تحمیل می‌سازد بدون آنکه به نقطه‌ای برسد که به‌عنوان «حمله» شناخته‌شده به خاک ناتو محسوب شود. بلاروس نیز موج‌هایی از بالون‌های نظارتی پرتاب کرده که به‌طور تقریباً منظم عملیات فرودگاه ویلنیوس را موقتاً متوقف کرده‌اند؛ این ابزارهای کم‌هزینه و ردپای‌پذیر می‌توانند اختلال نامتناسبی در ترافیک هوایی غیرنظامی لیتوانی و امنیت منطقه ایجاد کنند. در سراسر منطقه، تعداد نفوذهای روسیه به فضای هوایی ناتو در سال ۲۰۲۵ به تنها هجده مورد رسید.
Post #1534
8