‏🔵 ۳/۳

این نیرو اولین بار در سال ۱۹۷۸ مستقر شد و در سال ۲۰۰۶ مأموریت و تعداد نیروهایش گسترش یافت؛ نیروی موقت سازمان ملل متحد در لبنان (UNIFIL) به‌دلیل موانع ساختاری مأموریت خود را به‌طرز فجیعی ناکام گذاشته است. UNIFIL فاقد یک شاخهٔ اطلاعاتی اختصاصی است که بتواند اطلاعات عملیاتی میدانی را جمع‌آوری کند. وقتی اسرائیل اطلاعاتی به UNIFIL می‌دهد، این نیرو می‌تواند تنها در کنار LAF مستقر شود؛ LAF به‌طور عمیق توسط افسران و همدستان حامی‌حزب‌الله نفوذ شده است که می‌توانند اطلاعات عملیاتی را فاش کنند. بنابراین، UNIFIL نمی‌تواند بدون هشدار قبلی به شبه‌نظامی آزادانه عمل کند.

در حالی که UNIFIL در حالت کور باقی می‌ماند، عاملان حزب‌الله که با پشتیبانی مالی ایران عمل می‌کردند، صدها مایل تونل را از دل سنگ سخت زیر جنوب لبنان حفر کردند. با این‌حال، علیرغم وسعت این کار مهندسی، پرسنل UNIFIL تا زمان آغاز عملیات ضد‑تونل اسرائیل در سال ۲۰۱۸، حفاری را نه کشف کردند و نه گزارش دادند. در آن زمان، این تونل‌ها به‌عنوان پناهگاه‌های دفاعی در نظر گرفته نمی‌شدند؛ بلکه بخشی از برنامه‌های حزب‌الله برای نفوذ به سرزمین اسرائیل بودند.

به‌جای ایفای نقش یک نیروی امنیتی واقعی، UNIFIL بخش قابل‌توجهی از بودجه سالانه ۵۰۰ میلیون دلاری خود را صرف برپایی کلینیک‌های واکسیناسیون، حفر چاه‌های آب و ساخت زیرساخت‌ها در روستاهای محلی می‌کند. این پروژه‌ها اگرچه رونق اقتصادی برای منطقه به ارمغان آوردند، اما به‌هیچ‌وجه به اجرای غیرنظامی‌سازی کمک نکردند.

چارچوب سه‌جانبه در گره‌ای گیر کرده است. تا زمانی که حزب‌الله سلاح‌دار نشود، اسرائیل کنترل مناطق مرزی را واگذار نخواهد کرد؛ در نتیجه نیم‌میلیون ساکن شیعه آواره نمی‌توانند به خانه‌های خود بازگردند و مجبورند در شرایط نامناسب به‌عنوان پناهندگان در سرزمین خود زندگی کنند.

در دو سال گذشته، لبنان وعده بازگرداندن حاکمیت خود را داده است؛ اما بیروت به‌ندرت حتی یک قدم برای عملی کردن این وعده برمی‌دارد. به‌جای آن، رهبری لبنان انتظار دارد یا ایالات متحده یا نیروی بین‌المللی کار را برایشان انجام دهد تا بتوانند ادعا کنند «اشغال اسرائیل را پایان دادیم».

اگر جامعه بین‌المللی موفق به بازگرداندن حاکمیت لبنان شود در حالی که لبنانی‌ها در سرزمین خود به‌عنوان تماشاچی باقی می‌مانند، سپس از آن‌ها انتظار می‌رود تا ده‌ها میلیارد دلار برای بازسازی جنوب تأمین کنند.

مسئولان لبنانی چه می‌خواهند بکنند؟ ظاهراً هیچ. آن‌ها از شکوه مقام عمومی لذت می‌برند، برای عکس‌برداری می‌ایستند و وانمود می‌کنند توانمند، حاکم و در فرمان‌اند.

حسین عبدالحسین پژوهشگر بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها (Foundation for the Defense of Democracies) و ستون‌نویس حوزه لبنان و امور عربی گسترده‌تر است.