‏🟡 ۲/۴

‏📌 چکیده

عربستان سعودی که ساختار امنیتی‌اش بر پایهٔ حمایت ایالات متحده و اتحادهای منطقه‌ای بنا شده بود، با بن‌بست استراتژیک واشنگتن‑ایران مواجه شد و به‌دلیل عدم توانایی آمریکا در ارائه تعهدات دفاعی، به‌دنبال خوداتکایی بیشتر و ائتلاف‌های جدید با ترکیه، پاکستان و دیگر کشورهای سنی گشت. در همین حین حوثی‌های یمن بنادر و مواضع کلیدی در دریای سرخ را تصرف کرده، خطوط نفتی را مختل کرده و تهدیدی جدی برای امنیت عربستان ایجاد کردند؛ این گروه با حمایت جمهوری اسلامی ایران و ایدئولوژی‌اش، خواستار پایان محاصره، افزایش بودجه و سهمی از درآمدهای نفتی هستند. آمریکا با افزایش پرسنل CENTCOM و تصویب فروش حداکثر ۴۸ هواپیمای F‑35 به عربستان، حمایت نظامی خود را نشان می‌دهد، اما مداخلات مستقیم دیگر کشورها مانند امارات، ترکیه و پاکستان محدود مانده و عربستان همچنان از مداخله اسرائیل خودداری می‌کند.

گزارش اطلاعاتی

۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶

عربستان سعودی تنها به تنهایی با حوثی‌ها مواجه است

عربستان سعودی ساختار امنیتی پیچیده‌ای بر پایه چتر استراتژیک ایالات متحده، شبکه‌ای از اتحادهای دفاعی منطقه‌ای و تمایل به ارائه امتیازات سخاوتمندانه برای اجتناب از درگیری با رقیب اصلی منطقه‌ای‌اش، جمهوری اسلامی ایران و متحدان غیر دولتی منطقه‌ای آن، بنا کرد. کاهش تنش با جمهوری اسلامی ایران هدف اصلی عربستان در امضای تسامح میان‌جیگری چین با ایران در مارس ۲۰۲۳ بود. ریاض بر این باور بود که در صورت فروپاشی این توافق می‌تواند به مشارکت‌های امنیتی‌اش، به‌ویژه با ایالات متحده، برای بازدارندگی حملات ایرانی یا دفاع از پادشاهی تکیه کند.

در حالی که اتحادهای منطقه‌ای خود را گسترش می‌داد، ولیعهد محمد بن سلمان (MBS) هرگز تصور نمی‌کرد که چتر امنیتی ایالات متحده دچار نقص شود. گزارش‌ها حاکی است که MBS از این که تیم ترامپ در مناقشه‌اش با جمهوری اسلامی ایران به بن‌بست استراتژیک رسیده و نتوانسته به‌طور قطعی در جنگ پیروز شود یا به توافقی دست یابد، خسته شده است. بن‌بست ایالات متحده‑ایران سناریوی بدترین حالت را برای پادشاهی به وجود آورده؛ شریک استراتژیک اصلی‌اش قادر یا مایل به اجرای تعهدات طولانی‌مدتش برای دفاع از عربستان در برابر حملات جمهوری اسلامی ایران یا گروه‌های تحت حمایت آن، به‌ویژه حوثی‌های یمن (انصارالله)، نیست. شکست‌های استراتژیک واشنگتن در جنگ، MBS را وادار کرده تا به دنبال ساختن معماری امنیتی جدیدی — شامل خوداتکایی بیشتر — برای جایگزینی ساختار متمرکز بر ایالات متحده که سال‌ها به آن تکیه کرده بود، باشد. با این حال، نقشه راه امنیتی بلندمدت لزوماً به ریاض کمک نمی‌کند تا بحران فوری ناشی از حوثی‌ها را پشت سر بگذارد.

به‌دنبال فشار ایران بر رئیس‌جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ، اما در عین حال درگیر نبرد خود علیه محاصره عربستان از بنادر و فضای هوایی‌اش، حوثی‌ها هفته گذشته بنادر و مواضع کلیدی در سواحل دریای سرخ را تصرف کردند. به‌علاوه حملات موشکی و پهپادی تازه‌ای که به‌طور موقت خط لوله نفتی شرق‑غرب را از کار انداخت، حمله حوثی‌ها بحران وجودی برای مقامات عربستان ایجاد کرده است. برخی کارشناسان بر این باورند که حوثی‌ها ممکن است بتوانند کنترل خود را به عمق جنوب یمن گسترش دهند؛ توسعه‌ای که می‌تواند یک دولت بزرگ یمنی، طرفدار جمهوری اسلامی ایران و مستقل، در مرز عربستان شکل دهد.

در حالی که ترامپ ادعا می‌کند حوثی‌ها تعهد کرده‌اند به منافع ایالات متحده حمله نکنند، او تا کنون درخواست‌های MBS برای مداخله مستقیم به منظور بازگرداندن دستاوردهای حوثی‌ها را رد کرده است. تیم ترامپ می‌خواهد گسترش عملیات نظامی ایالات متحده در منطقه را محدود نگه دارد، اما این تصمیم نگرانی در ریاض برانگیخته است. مایکل رتنای، که از ۲۰۲۳ تا ژانویه ۲۰۲۵ سفیر ایالات متحده در عربستان سعودی بود، به واشنگتن پست گفت ریاض «دهه‌ها را برای مشارکت نظامی‌اش با ایالات متحده صرف این لحظه کرده بود… حالا این لحظه فرا رسیده و ایالات متحده قدمی برنمی‌دارد». او افزود که بحران پادشاهی تا حد زیادی ناشی از تصمیم ایالات متحده برای حمله به ایران است، هرچند حمله حوثی‌ها عمدتاً علیه تلاش‌های عربستان برای مهار این گروه است.