🔵 ۴/۶
برای تولیدکنندگان خاورمیانه، واکنش به تغییر استراتژی‌های جهانی انرژی باید فراتر از دفاع از مسیرهای صادراتی باشد. خطوط لوله، پایانه‌ها، انبارها و افزونگی همچنان ضروری‌اند، اما فرصت بزرگ‌تر این است که صنایع جهانی را به انرژی ارزان و قابل اطمینان این منطقه نزدیک‌تر کنیم. استفاده بیشتر از مولکول‌ها در داخل کشور برای فرآوری مواد معدنی، تصفیه فلزات، پشتیبانی از زیرساخت هوش مصنوعی و مراکز داده، و تقویت صنایع پرمصرف انرژی — در حالی که صادرات ادامه می‌یابد و بازارها متنوع می‌شوند — می‌تواند منطقه را از صرفاً استخراج و صادرات به پردازش، تولید و امنیت زنجیره تأمین با ارزش افزوده بالاتر منتقل کند.
این مسیر بدون محدودیت نیست. کمبود آب و نیاز به خنک‌سازی مراکز داده، محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند و جنگ، پریمیوم ریسک پروژه‌های سرمایه‌بر را افزایش می‌دهد. بنابراین خاورمیانه باید انتخابی عمل کند و بر روی مواد معدنی و مراحل پردازشی که در آن‌ها انرژی، زیرساخت، منابع و سرمایه مزیت واقعی می‌دهند، تمرکز نماید؛ مراکز تخصصی متناسب با شرایط محلی نیز ضروری‌اند. سرمایه‌گذاری خارجی می‌تواند از طریق مشارکت دولتی، بیمه ریسک سیاسی، قراردادهای خرید طولانی‌مدت و زیرساخت‌های مقاوم‌تر پشتیبانی شود. هر چه منطقه بیشتر در صنایع و زنجیره‌های تأمین جهانی جای گیرد، امنیت آن به‌مراتب منافع مشترک می‌شود.
امنیت معدنی به عنوان نقش استراتژیک
تقویت نقش خاورمیانه در امنیت معدنی جهانی استدلالی قانع‌کننده ارائه می‌دهد. سیستم انرژی آینده به همان اندازه که به مولکول‌ها وابسته است، به مواد معدنی نیز نیاز دارد: مس، آلومینیوم، لیتیوم، نیکل، فلزات خاکی کمیاب و سایر مواد معدنی مورد نیاز برای شبکه‌های برق، باتری‌ها، سیستم‌های دفاعی، مراکز داده و تولیدات پیشرفته. در سال ۲۰۲۳، وزیر انرژی عربستان، شاهزاده عبدالعزیز بن سلمان آل سعود، به‌طور صریح این دو را مرتبط کرد و اظهار داشت که امنیت انرژی دیگر محدود به نفت نیست و به مواد معدنی حیاتی نیز گسترش یافته است.
نقطه ضعف اصلی نه تنها مکان استخراج مواد معدنی، بلکه محل پردازش، تصفیه و تبدیل آن‌ها به ورودی‌های صنعتی است. خاورمیانه می‌تواند این فاصله را با ترکیب پتانسیل معدنی با تأمین انرژی ارزان، سرمایه، زیرساخت و موقعیت جغرافیایی پر کند؛ در عین حال ظرفیت تصفیه مواد معدنی و ایجاد خوشه‌های صنعتی را گسترش دهد تا ارزش بیشتری در اقتصادهای منطقه باقی بماند.
این موضوع نیز چارچوب تنوع‌پذیری اقتصادی را بازتعریف می‌کند. به‌جای صرفاً دور شدن از انرژی، منطقه می‌تواند مزیت انرژی خود را به شکل دیگری به کار گیرد: همچنان مولکول‌ها را صادر کند و در عین حال تعداد بیشتری از آن‌ها را داخل کشور برای حمایت از پردازش مواد معدنی، زیرساخت هوش مصنوعی، شیمیایی‌ها، فلزات و صنایع پیشرفته به کار گیرد. این رویکرد رفاه را گسترش می‌دهد و خاورمیانه را به بخشی از زیرساخت صنعتی جهان تبدیل می‌کند، نه صرفاً تأمین‌کننده‌ای برای آن.
برای ایالات متحده و اقتصاد جهانی، مزایا واضح است: پردازش متنوع‌تر می‌تواند مواجهه با اختلالات عرضه را کاهش دهد، دسترسی به موادی که برای دفاع و صنایع پیشرفته حیاتی‌اند را تقویت کند و تاب‌آوری زنجیره تأمین را بهبود بخشد. داده‌های بازار بهتر، شفافیت بیشتر و هماهنگی قوی‌تر نیز می‌توانند کشف قیمت‌ها را بهبود بخشند، پروژه‌ها را قابل تأمین مالی‌تر کنند و سرمایه‌گذاری خصوصی را جذب نمایند.
از امنیت انرژی به امنیت ترکیبی انرژی‑و‑معدنی
خاورمیانه می‌تواند نقش بزرگ‌تری در امنیت جهانی مواد معدنی و زنجیره تأمین ایفا کند. این منطقه ترکیبی از تأمین انرژی کم‌هزینه، منابع معدنی، سرمایه، زیرساخت و موقعیت جغرافیایی را در اختیار دارد.
از امنیت انرژی به امنیت ترکیبی انرژی‑و‑معدنی
خاورمیانه می‌تواند نقش بزرگ‌تری در امنیت جهانی مواد معدنی و زنجیره تأمین ایفا کند. این منطقه ترکیبی از تأمین انرژی کم‌هزینه، منابع معدنی، سرمایه، زیرساخت و موقعیت جغرافیایی را در اختیار دارد.
یک مشارکت جهانی در زمینه مواد معدنی می‌تواند تولیدکنندگان انرژی، پردازش‌گران بزرگ چون چین، بازارهای مصرف‌کننده و فناوری پیشرو از جمله ایالات متحده و اروپا، اقتصادهای نوظهور و کشورهای دارنده منابع در سراسر آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا را در یک چارچوب جمع‌آوری کند.
Post #1638
22