‏🔷 ۴/۴

از آنجا که امروز تنها سه شرکت اصلی قادر به ساخت هواپیماهای جنگی سرنشین‌دار برای ارتش آمریکا هستند، حذف بوئینگ هرگز گزینهٔ جدی به نظر نمی‌رسید.

وزارت دفاع پیشاپیش اختیار صدور معافیت‌های سازمانی برای حفظ عملکردهای دولتی را دارد و بوئینگ و پنتاگون حتی مذاکرات مستقیم برگزار کردند تا در صورت محکومیت فجرانه، مسیر ادامهٔ کسب‌وکار دفاعی چند میلیارد دلاری‌اش را تضمین کنند، در حالی که مسائل حقوقی در حال حل بودند. به‌راحتی می‌توان گفت بوئینگ «بزرگ‌تری است که قابل ممنوعیت نباشد»، چرا که این شرکت هوافضا همچنان یکی از دو غول برتر در صنعت هوافضای جهانی است و از بزرگ‌ترین صادرکنندگان و کارفرمایان ایالات متحده محسوب می‌شود.

در نتیجه، بوئینگ اکنون دو جنگندهٔ ششمین نسل، مدل F‑15EX، تانکرهای سوخت‌گیری KC‑46 «پگاسوس» و هواپیمای گشت‌زنی دریایی P‑8 «پوزیدون» را می‌سازد. مسئلهٔ اصلی این نیست که آیا این قراردادها باید به بوئینگ داده شود، بلکه این است که آیا بوئینگ می‌تواند تقاضا را برآورده کند و به‌موقع و با بودجهٔ مقرر تحویل دهد.

دربارهٔ نویسنده: پیتر سوسیئو

پیتر سوسیئو در طول یک کارنامهٔ سی‌سالهٔ روزنامه‌نگاری به‌دست‌اندرکارن چندین ده روزنامه، مجله و وب‌سایت شده است. او به‌طور منظم دربارهٔ تجهیزات نظامی، تاریخ سلاح‌های گرم، امنیت سایبری، سیاست و امور بین‌المللی می‌نویسد. پیتر همچنین برای Forbes و Clearance Jobs می‌نویسد. او در میشیگان مستقر است.