‏🔻 ۴/۴

به عنوان مثال، در ۲۷ مارس ۲۰۲۶، یک پهپاد ایرانی به هواپیمای هشداردهنده و کنترل هوایی ای‑۳ سِنتری (AWACS) در حین حمله به پایگاه هوایی پرنس سلطان در عربستان سعودی اصابت کرد. عکس‌های منتشرشده پس از حمله نشان می‌دادند که بدنهٔ عقب هواپیمای E‑3 شماره 81‑0005 به‌طور کامل سوخته و نابود شده است و بقایای آن در اطراف هواپیما پراکنده شده‌اند.

در ۲ مارس، فرماندهی عملیات‌های مشترک (CENTCOM) گزارش داد که سه F‑15E توسط آتش دوستانه بر فراز کویت سرنگون و نابود شدند؛ شش نفر خدمه هواپیما با موفقیت جت‌گیر شدند و بازیابی شدند. چهارمین F‑15E در ۵ آوریل توسط ایران در طول عملیات‌های جنگی بر فراز خاک ایران سرنگون شد؛ هر دو نفر خدمه به‌طور جداگانه در عملیات‌های جستجو و نجات بازیابی شدند.

در ۱۴ مارس، گزارش‌های رسانه‌ای اعلام کردند که پنج KC‑135 دیگر در زمین در پایگاه هوایی پرنس سلطان در عربستان سعودی در اثر حمله ایرانی آسیب دیده‌اند.

بعداً، ایران موفق شد یک جنگنده F‑35A را در فضای هوایی خود تخریب کند. گزارش اخیر دفتر بودجه کنگره (CBO) هزینهٔ تعویض یا تعمیر این هواپیما را ۱۲۰ میلیون دلار برآورد کرد، بدون اینکه بگوید آیا این هواپیما به‌طور کامل از حساب می‌رود یا تعمیر می‌شود.

در ۵ آوریل، نیروهای ایالات متحده مجبور شدند دو هواپیمای عملیات ویژه MC‑130J Commando II را داخل ایران نابود کنند، چرا که این هواپیماها هنگام پشتیبانی از عملیات جستجو و نجات ترکیبی برای خدمهٔ سقوط کردهٔ F‑15E گیر کرده و بی‌تحرک شده بودند. همزمان، یک هلیکوپتر جستجو و نجات جنگی HH‑60W Jolly Green II نیز پس از دریافت خسارت از آتش‌سازهای سبک در همان عملیات از دست رفت.

علاوه بر این هواپیماهای سرنشین‌دار، ایالات متحده چندین وسایل هوایی بدون سرنشین از جمله MQ‑9 ریپرها و MQ‑1C تریتون‌ها را از دست داده است. تاکنون بیش از سی ریپر در این درگیری با ایران از دست رفته‌اند که چندین مورد آن‌ها توسط ایران در پایگاه‌های خاورمیانه روی زمین تخریب شده‌اند.

اگر واشنگتن در صدد اجرای دور دیگری از حملات به ایران باشد و تهران همانند گذشته در برابر پایگاه‌های ایالات متحده در خاورمیانه واکنش نشان دهد، ممکن است پایگاه هوایی RAF Fairford هدف بعدی قرار گیرد. سپاه پاسداران پیش از این این پایگاه را هدف مشروع اعلام کرده است. پنتاگون هنوز اعلام نکرده که B‑1Bها به دلیل این تهدید ترک شده‌اند. جابه‌جایی تمام ۱۲ هواپیما در یک روز، در حالی که تانکرها هنوز در حال پرواز بودند، نشان می‌دهد فرماندهان مایل به رها کردن ناوگان بمباران‌کنندهٔ کمیاب در پایگاهی که دیگر می‌توانند آن را امن بدانند، نبوده‌اند.