📌روش جدید تولید سلول های سایبورگ

مهندسان زیست پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا، "سلول های سایبورگ" نیمه زنده ایجاد کرده اند که اگرچه دارای توتنایی های یک سلول‌های زنده هستند اما قادر به تکثیر نیستند. این سلول ها می‌توانند کاربردهای گسترده‌ای داشته باشند، از تولید داروهای درمانی گرفته تا پاکسازی آلودگی.

هدف زیست شناسی مصنوعی ساخت سلول هایی است که می توانند عملکردهای جدیدی را انجام دهند و برای این منظور از دو روش استفاده می شود: یک روش این است که یک سلول باکتری زنده را برداریم و DNA آن را با ژن‌های جدیدی که عملکردهای جدیدی به آن می‌دهد، بازسازی کنیم. دیگری ایجاد یک سلول مصنوعی از ابتدا با یک غشای مصنوعی و مولکول‌های زیستی است.

سلول زنده مهندسی شده طی رویکرد اول انعطاف پذیری بالایی دارد اما همچنان قادر به تکثیر است، که ممکن است مطلوب نباشد. یک سلول کاملا مصنوعی نمی تواند تولید مثل کند، اما پیچیدگی کمتری دارد و تنها قادر به انجام طیف محدودی از وظایف است.

نویسندگان این مقاله که در ژورنال Advanced Science منتشر شده است رویکرد سومی را ارائه کردند. آنها واحدهای پایه یک پلیمر مصنوعی را به سلول های باکتریایی زنده تزریق کردند. بعد از ورود پلیمر به سلول، آن را در معرض نور ماوراء بنفش قرار دادند تا پلیمربه یک ماتریس هیدروژل متصل شود. سلول های حاصل فعالیت بیولوژیکی خود را حفظ کردند اما نمی توانند تکثیر شوند.

سلول های سایبورگ قابل برنامه ریزی هستند، تقسیم نمی شوند، فعالیت های سلولی ضروری را حفظ می کنند و توانایی های جدیدی به دست می آورند. محققان دریافتند سلول‌های سایبورگ در برابر عوامل استرس زا که سلول‌های طبیعی را از بین می‌برند، مانند قرار گرفتن در معرض پراکسید هیدروژن، آنتی‌بیوتیک‌ها یا pH بالا مقاومت بیشتری داشتند. در نهایت، آنها توانستند سلول ها را طوری مهندسی کنند که بتوانند به سلول های سرطانی رشد یافته در آزمایشگاه حمله کنند.

این گروه در حال انجام تحقیقات بیشتر در مورد چگونگی ایجاد و کنترل سلول های سایبورگ و اثرات مواد مختلف ماتریکس است. آنها همچنین امیدوارند استفاده از آنها را در طیف وسیعی از کاربردها، از رویارویی با چالش های محیطی گرفته تا تشخیص و درمان بیماری ها، کشف کنند.

🔗منبع:
https://doi.org/10.1002/advs.202204175 

✒️ به قلم فهیمه اکبریان

🧬با ژنتیک تودی همراه باشید | @geneticstoday