🚪بَابُ الْإِرَادَةِ أَنَّهَا مِنْ صِفَاتِ الْفِعْلِ وَ سَائِرِ صِفَاتِ الْفِعْلِ
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى اَلْأَشْعَرِيِّ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ اَلْأَهْوَازِيِّ عَنِ اَلنَّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قُلْتُ لَمْ يَزَلِ اَللَّهُ مُرِيداً قَالَ إِنَّ اَلْمُرِيدَ لاَ يَكُونُ إِلاَّ لِمُرَادٍ مَعَهُ لَمْ يَزَلِ اَللَّهُ عَالِماً قَادِراً ثُمَّ أَرَادَ.
عاصم بن حُمَید از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که به ایشان عرض کردم: خدا همیشه مرید (دارای اراده) است. [این عقیده و سخن درست است؟] فرمود: مرید (دارای اراده) نمی باشد جز انکه مراد (چیزی که اراده شده) همراه ان باشد. [بلکه باید گفت] خدا همیشه دانای تواناست سپس اراده کرده است [که مخلوقات را خلق کند]
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۰۹
نکته:
صفات الهی به دو گروه صفات ذاتی و فعلی تقسیم بندی می شوند که باید دانست صفات ذاتی (مثل قدرت، علم و ...) چون همگی در ذات حضرت حق هستند، مثل ذات حضرت حق بی حد و همیشگی (ازلی و ابدی) هستند، در مقابل صفات فعلی (مثل خلق و اراده و ...) مخلوق و حادث هستند و در نتیجه ازلی نیستند.
🆔 @ganjinekafi