🚪بَابُ صِفَاتِ الذَّاتِ
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: كَانَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لاَ شَيْءَ غَيْرُهُ وَ لَمْ يَزَلْ عَالِماً بِمَا يَكُونُ فَعِلْمُهُ بِهِ قَبْلَ كَوْنِهِ كَعِلْمِهِ بِهِ بَعْدَ كَوْنِهِ.
محمد بن مسلم از امام باقر (علیه السلام) نقل کرد و گفت: از او شنیدم که می فرمود: خدای عز و جل بود و هیچ چیز غیر او نبود. بدون زوال (یعنی همیشه) عالم بود به انچه اتفاق می افتد پس علم ش به ان (اتفاق) قبل از اتفاق افتادن ش مثل علم ش به ان بعد از اتفاق افتادن ش است.
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۰۷
نکته:🆔 @ganjinekafi
منظور امام باقر (علیه السلام) این هست که علم خدای متعال تغییری نمی کنه، از ازل تا ابد علم خدا به اتفاقات ثابت است، یعنی می دانست که چه اتفاقی می افتد، و برای اینکه اینطور باشد لازم هست که علم عین ذات الهی باشه یعنی ذات الهی تماما علم هست.