📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ
🚪بَابُ النَّهْيِ عَنِ الصِّفَةِ بِغَيْرِ مَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ تَعَالَى‌
سَهْلٌ عَنْ بِشْرِ بْنِ بَشَّارٍ اَلنَّيْسَابُورِيِّ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى اَلرَّجُلِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّ مَنْ قِبَلَنَا قَدِ اِخْتَلَفُوا فِي اَلتَّوْحِيدِ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ هُوَ جِسْمٌ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ هُوَ صُورَةٌ فَكَتَبَ إِلَيَّ سُبْحَانَ مَنْ لاَ يُحَدُّ وَ لاَ يُوصَفُ وَ لاَ يُشْبِهُهُ شَيْءٌ وَ «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ».

بشر بن بشار نیشابوری گوید: به امام هادی (علیه السلام) نوشتم: (مردم) در اطراف ما در مورد توحید دچار اختلاف شدند، بعضی می گوید که او جسم است و بعضی می گویند صورت است. (امام) به من نوشت: منزه است کسی که حد ندارد و وصف نمی شود [با صفاتی که گفتید] و شبیه چیزی نیست و هیچ چیز شبیه او نیست و او شنوا و بیناست.

نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۰۲
🆔 @ganjinekafi