🚪بَابُ إِطْلَاقِ الْقَوْلِ بِأَنَّهُ شَيْءٌ
مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ: سُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ اَلثَّانِي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَجُوزُ أَنْ يُقَالَ لِلَّهِ إِنَّهُ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ يُخْرِجُهُ مِنَ اَلْحَدَّيْنِ حَدِّ اَلتَّعْطِيلِ وَ حَدِّ اَلتَّشْبِيهِ.
حسین بن سعید گوید: از امام جواد (علیه السلام) سوال شد: جایز است که به خدا لفظ شیء گفته شود [یعنی بگوییم خدا شیء است] فرمود: بله (این کار) خارج می کند او (خدا) را از دو حد، حد تعطیل (عدم وجود خدا) و حد تشبیه (شباهت خدا با موجودات).
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۸۲
نکته:
چطور لفظ شیء، خدا را از دو حد مذکور خارج می کند؟
پاسخ:
وقتی می گوییم خدا شیء است، یعنی عدم وجود خدا را نفی کرده ایم. چون داریم اشاره می کنیم خدا چیز هست و او را از محدوده و حد نیستی و نبود خارج کرده ایم.
و همچنین وقتی می گوییم خدا شیء هست، او را از حد تشبیه و شباهت داشتن به موجودات خارج می کنیم، چون لفظ شیء اصلا به چگونگی وجود خدا اشاره ندارد و هیچ قیدی را مطرح نمی کند.
در نتیجه لفظ شیء(چیز) وقتی برای خدا مطرح می شود فقط وجود خدا را اثبات می کند بدون هیچ محدودیت و قید و شرطی نسبت به چگونگی وجود خدا.
که این عبارت عدم تشبیه، مطابق با ایه ی لیس کمثله شیء (هیچ چیز مانند او نیست) هست
🆔 @ganjinekafi