🚪بَابُ اخْتِلَافِ الْحَدِيثِ
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ نَصْرٍ اَلْخَثْعَمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: مَنْ عَرَفَ أَنَّا لاَ نَقُولُ إِلاَّ حَقّاً فَلْيَكْتَفِ بِمَا يَعْلَمُ مِنَّا فَإِنْ سَمِعَ مِنَّا خِلاَفَ مَا يَعْلَمُ فَلْيَعْلَمْ أَنَّ ذَلِكَ دِفَاعٌ مِنَّا عَنْهُ.
نصرِ خَثعَمی گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) می فرمود: هر کس می داند که ما (اهل البیت) جز حق نمی گوییم، پس باید اکتفاء کند به انچه می داند از ما (یعنی روایات ما)، پس اگر شنید از ما چیزی که مخالف انچه بود که می دانست پس بداند که این کار دفاعی از جانب ما از برای او است.
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۶۵
نکته:
این روایت بیشتر کاربرد برای زمان اهل البیت (علیهم السلام) داشته، که شیعیان در اَقلیت بودند و دائم مورد ستم قرار می گرفتند.
امام در این حدیث می فرماید شما به انچه که می دانیم یقینا از ما به شما رسیده عمل کنید و اگر شنیدید که خلاف انچه در دست دارید سخنی وارد شده، به یقین خودتون عمل کنید، چرا که ما به دلایلی من جمله تقیه بعضی روایات را بیان کردیم.
لذا انچه که مهم برای ما این هست که ما باید مطیع محض خدا و اهل البیت (علیهم السلام) باشیم و به انچه عمل کنیم که برای ما یقینی است.
این کار اهل البیت (علیهم السلام) بسیار جان شیعیان را حفظ کرد، مثلا اگر حکومت به گروهی مشکوک می شد که ایا شیعه است یا نه، و چون ان شیعیان یک روایت تقیه ای شنیده بودند و فکر می کردند که روایت تقیه ای نیست، ان را به عنوان عقیده خودشون بیان می کردند، حکومت شک ش برداشته میشد.
مثال دیگری از این عمل اهل البیت (علیهم السلام)، طعن هایی هست که به بزرگانی مثل زراره (رضی الله عنه) وارد شده که برای حفظ ایشان بوده.
🆔 @ganjinekafi