🚪بَابُ النَّوَادِرِ
اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْوَشَّاءِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ وَ عِنْدَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ اَلْبَصْرَةِ يُقَالُ لَهُ عُثْمَانُ اَلْأَعْمَى وَ هُوَ يَقُولُ إِنَّ اَلْحَسَنَ اَلْبَصْرِيَّ يَزْعُمُ أَنَّ اَلَّذِينَ يَكْتُمُونَ اَلْعِلْمَ يُؤْذِي رِيحُ بُطُونِهِمْ أَهْلَ اَلنَّارِ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَهَلَكَ إِذَنْ مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ مَا زَالَ اَلْعِلْمُ مَكْتُوماً مُنْذُ بَعَثَ اَللَّهُ نُوحاً عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَلْيَذْهَبِ اَلْحَسَنُ يَمِيناً وَ شِمَالاً فَوَ اَللَّهِ مَا يُوجَدُ اَلْعِلْمُ إِلاَّ هَاهُنَا.
عبد الله بن سلیمان گوید [در مجلسی که امام باقر (علیه السلام) حضور داشتند و صحبت می فرمود] از امام باقر (علیه السلام) شنیدم، در حالی که مردی از بصره که به او عثمان نابینا (اعمی) می گفتند به امام (علیه السلام) عرض کرد: حسن بصری گمان می کند (معتقد است) کسانی که علم را کتمان می کنند [حتی از روی تقیه و مصلحت] اذیت می کند بوی (بد و متعفن) شکم شان اهل جهنم را. امام (علیه السلام) فرمود: پس با این حساب مومنِ خاندان فرعون هلاک شد (به خاطر مخفی کردن ایمان و علمش) (سپس فرمود) از زمانی که خدا، نوح (علیه السلام) را مبعوث کرد علم مخفی و پنهان بوده. پس برود حسن (بصری) به راست و چپ (کنایه از اینکه هر کجا دوست دارد برود؛ برود و بگردد) پس به خدا نمی یابد علم را جز اینجا (نزد ما اهل البیت (علیهم السلام)).
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۵۱
نکته:
منظور امام (علیه السلام) از مخفی بودن علم، بخشی از علم هست به دلیل مصلحت هایی یا از روی تقیه، مخفی مانده و برای مردم بازگو نشده است.
🆔 @ganjinekafi