🚪بَابُ لُزُومِ الْحُجَّةِ عَلَى الْعَالِمِ وَ تَشْدِيدِ الْأَمْرِ عَلَيْهِ
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ اَلْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ جَمِيعاً عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: إِذَا بَلَغَتِ اَلنَّفْسُ هَاهُنَا وَ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى حَلْقِهِ لَمْ يَكُنْ لِلْعَالِمِ تَوْبَةٌ ثُمَّ قَرَأَ «إِنَّمَا اَلتَّوْبَةُ عَلَى اَللّٰهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ اَلسُّوءَ بِجَهٰالَةٍ».
جمیل بن دراج گوید از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: وقتی که جان ادمی به اینجا رسید (و با دست به حلق مبارک ش اشاره کرد)، از عالِم توبه پذیرفته نمی شود، سپس این ایه را تلاوت فرمود: خدا فقط توبه کسانی را می پذیرد که از روی جهل و نادانی، بد عمل کرده باشند.
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۴۷
نکته:🆔 @ganjinekafi
منظور این هست که اگر بداند کاری گناه هست و ان را انجام دهد، توبه ش پذیرفته نیست، با توجه به عنوان باب می فهمیم که این کار خدا به این خاطر است که تکلیف بر علما سنگین تر است نسبت به کسانی که اطلاع ندارند.