📖 كِتَابُ فَضْلِ الْعِلْمِ‌
🚪بَابُ اسْتِعْمَالِ الْعِلْمِ‌
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: اَلْعِلْمُ مَقْرُونٌ إِلَى اَلْعَمَلِ فَمَنْ عَلِمَ عَمِلَ وَ مَنْ عَمِلَ عَلِمَ وَ اَلْعِلْمُ يَهْتِفُ بِالْعَمَل فَإِنْ أَجَابَهُ وَ إِلاَّ اِرْتَحَلَ عَنْهُ.

اسماعیل بن جابر گوید امام صادق (علیه السلام) فرمود: علم و عمل قرین هم هستند (به هم دوخته شده اند)، پس هر کس علم دارد، [باید] عمل کند و هر کس عمل می کند علم دارد [باید از روی علم و دانش و بصیرت عمل کند].
علم، عمل را صدا می زد، اگر جواب ش را بدهد (در کنار او می ماند) و اِلا از پیش او می رود.

نشانی: الکافي ج ۱، ص ۴۴

🆔 @ganjinekafi