🚪بَابٌ فِي أَنَّهُ لَا يَكُونُ شَيْءٌ فِي السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا بِسَبْعَةٍ
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ جَمِيعاً عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ وَ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ جَمِيعاً عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: لاَ يَكُونُ شَيْءٌ فِي اَلْأَرْضِ وَ لاَ فِي اَلسَّمَاءِ إِلاَّ بِهَذِهِ اَلْخِصَالِ اَلسَّبْعِ بِمَشِيئَةٍ وَ إِرَادَةٍ وَ قَدَرٍ وَ قَضَاءٍ وَ إِذْنٍ وَ كِتَابٍ وَ أَجَلٍ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَقْدِرُ عَلَی نَقْضِ وَاحِدَةٍ فَقَدْ كَفَرَ.
حریز بن عبد الله و عبد الله بن مسکان از امام صادق (علیه السلام) نقل کردند که فرمود: هیچ چیز در اسمان و زمین نیست جز با این ۷ خصلت: با مشیت و اراده و قدر و قضا و اذن و کتاب و اجل، پس اگر کسی فکر کند می تواند یکی از انها را نقض کند به راستی کافر شده.
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۴۸
نکته:
شاید بشه این تعابیر رو اینطوری ترجمه کرد:
مشیت یعنی خواست ابتدایی و عزم است. یعنی مرحله ی «خواستن» پیش از تأکید کامل.
اراده یعنی خواستِ تأکیدشده و قطعی.
قدر یعنی اندازه‌گذاری و تعیین حدود و ویژگی‌ها.
قضا یعنی نهایی کردن و به مرحلهٔ اجرا رساندن.
اذن یعنی اجازه دادن یا مانع نشدن.
کتاب یعنی ثبت در لوح محفوظ و یا واجب کردن و مقرر کردن.
اجل یعنی زمان تعیین‌شده برای وقوع یک چیز.
🆔 @ganjinekafi