🚪فِي قَوْلِهِ تَعَالَى وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ اَلْحَكَمِ قَالَ: قَالَ أَبُو شَاكِرٍ اَلدَّيَصَانِيُّ إِنَّ فِي اَلْقُرْآنِ آيَةً هِيَ قَوْلُنَا قُلْتُ مَا هِيَ فَقَالَ: «وَ هُوَ اَلَّذِي فِي اَلسَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلٰهٌ» فَلَمْ أَدْرِ بِمَا أُجِيبُهُ فَحَجَجْتُ فَخَبَّرْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ هَذَا كَلاَمُ زِنْدِيقٍ خَبِيثٍ إِذَا رَجَعْتَ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ مَا اِسْمُكَ بِالْكُوفَةِ فَإِنَّهُ يَقُولُ فُلاَنٌ فَقُلْ لَهُ مَا اِسْمُكَ بِالْبَصْرَةِ فَإِنَّهُ يَقُولُ فُلاَنٌ فَقُلْ كَذَلِكَ اَللَّهُ رَبُّنَا «فِي اَلسَّمٰاءِ إِلٰهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلٰهٌ» وَ فِي اَلْبِحَارِ إِلَهٌ وَ فِي اَلْقِفَارِ إِلَهٌ وَ فِي كُلِّ مَكَانٍ إِلَهٌ قَالَ فَقَدِمْتُ فَأَتَيْتُ أَبَا شَاكِرٍ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ هَذِهِ نُقِلَتْ مِنَ اَلْحِجَازِ.
هشام بن حکم گوید: ابو شاکر دَیَصانی [او علی الظاهر کافری است که قائل بر این بود که جهان دو خدا دارد، خدای خیر و شر والله اعلم] گفت: ایه ای در قران هست که سخن ماست. (یعنی سخن ما را اثبات می کند). گفتم: کدوم ایه؟ گفت: او (خدا) کسی است که در اسمان خدایی است و در زمین هم خدایی [*]. (هشام می گوید) نمی دانستم چطور پاسخ بدهم، پس به حج رفتم و امام صادق (علیه السلام) را (از این واقعه) با خبر کردم. (حضرت) فرمود: این سخن یک زندیق خبیث است، وقتی برگشتی به او بگو: اسم تو در کوفه چیست؟ او می گوید فلانی بعد [دوباره] بگو اسم تو در بصره چیست پس [دوباره] می گوید: فلانی، سپس بگو خدای ما هم همین طور هست در اسمان اله(خدا) نامیده می شود و در زمین [هم همان] اله نامیده می شود و در دریا [هم] اله نامیده می شود و در صحرا [هم] اله نامیده می شود و در هر مکانی اله نامیده می شود. هشام گفت: برگشتم و نزد ابو شاکر رفتم و این پاسخ را به او دادم. او گفت: این پاسخ از حجاز امده است. [یعنی این پاسخ خودت نیست رفتی از امام صادق (علیه السلام) که در حجاز هست ان را یاد گرفته ای.]
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۲۸
نکته [*]:🆔 @ganjinekafi
برای فهم راحت تر استدلال این زندیق ما ایه قران را سعی کردیم طوری ترجمه کنیم که معنا مورد نظر زندیق را بدهد.